vrijdag 24 maart 2017

33 weken

Oei wat gaat het hard! Nog maar 7 weken!

Afgelopen zaterdag gingen we naar Groningen om de verjaardag van Oma Huisman te vieren. Die was de week ervoor al weer 63 jaar geworden. Hannah houd het allemaal goed bij, dat scheelt aangezien ik een zeef van een geheugen heb.
Nathan heeft lekker reclamefolders gekeken, de boel overhoop gehaald en gehangen in de vensterbank. Lekker mensen kijken!


Afgelopen zondag kwam bij hem de eerste hoektand al door. Hij loopt precies weer een beetje voor op het gemiddelde schema. Net als bij de eerste voortanden.
Ach ja, als hij maar niet gaat wisselen met 4 jaar ofzo... wie weet!
Maar dit resulteert in hier en daar een huilbui in de nacht en een slapend jongetje op mijn borst bij ons in bed. En dat is knap lastig als je een dikke buik hebt. Ik lig nu met allemaal kussens om mij heen dus laat ik hem daar op liggen met zijn kont en dan ligt zijn hoofd ergens in mijn nek.
Tegen de tijd dat hij weer diep slaapt maak ik Freddy wakker en die kan hem dan weer in zijn eigen bed parkeren.

Dat slapen van mijzelf gaat redelijk goed. Als ik maar op mijn linkerzij blijf liggen. Zodra ik op mijn rug lig wordt ik wakker. En meestal rond een uur of 3 moet ik enorm nodig plassen!
Dus nu komen eindelijk die nachtelijke wc bezoekjes erbij. Die had ik bij de 1e zwangerschap al vanaf het begin.. en tegen de tijd dat ik 33 weken zwanger was ging ik zo'n 3 keer per nacht...
Nu gelukkig maar 1 keer en daarna slaap ik weer lekker verder. Al verlang ik er wel weer naar dat ik mezelf gewoon alle kanten op kan draaien... maar nog éven geduld!

Afgelopen week heb ik weer achter de naaimachine gezeten. Ik heb nu eindelijk een gilet voor Nathan af waar ik ook een bijpassende broek bij had gemaakt. Met hulp van mijn moeder, want een knoopsgat maken wilde gewoon niet! Op mijn machine niet en toen ook niet op haar machine.
Maar uiteindelijk is het gelukt en nu is het setje af. Kunnen we mooi volgende week op verjaardagsvisite bij Oma Bent het nieuwe setje showen. Het is namelijk gemaakt van een overhemd wat we van Opa Bent hebben gekregen!

Verder heb ik niet veel boeiends gedaan behalve achter Nathan aanlopen... hij is de box nu toch wel zat. Soms wil hij er nog wel in als hij zichzelf zat is bijvoorbeeld. Dan gaat hij rustig boekjes lezen en kan hij weer even zen worden... Maar meestal wil hij lopen en sjouwen en vooral overal aankomen... Heel vermoeiend allemaal. Dus goed opruimen anders dan heeft hij zomaar je spullen te pakken!

De baby heeft zich lekker laten voelen, zelfs Freddy kan het niet meer missen dan.
En soms zit ik op de bank te glimlachen om de bewegingen en dan heb ik zomaar een stel handen extra op mijn buik. Iedereen vind het leuk om de benen en armen weg te duwen en de kont te voelen uitsteken. 

Maar de baby ligt helemaal rechts in mijn buik met de rug en billen. Dat kan aardig zeer doen. En als het aan het draaien is krijgt mijn buik allerlei rare puntvormen. Daarnaast zit die buik natuurlijk in de weg als ik mijn veters moet strikken of mezelf moet aankleden of gewoon op de wc wil zitten....

Als zich dan een bewegende baby in mijn buik bevind dan werkt dat natuurlijk tegen elkaar en heb ik er extra last van. Zoals het spreekwoord zegt: de laatste loodjes wegen (letterlijk) het zwaarst.
Maar we houden het nog wel even vol hoor!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen