vrijdag 17 februari 2017

28 weken zwanger

Vandaag zijn we weer een week verder, 28 weken zwanger al weer! Nog 12 weken en dan zal de kleine zich wel aangediend hebben of binnen korte termijn aandienen. We zullen zien of baby nummer 3 ook een stipte Vermanen is.... of niet.

Afgelopen week heb ik goede, hele goede en minder goede dagen gehad.
Maar dat had niet zozeer met mijzelf te maken maar meer met Nathan....
Hij viel maandagmiddag na zijn slaap(je) van de wc... Waarschijnlijk probeerde hij de val te breken met zijn rechterarm want hij heeft nu dus zijn pols gebroken. Gelukkig is het een twijgbreuk... 
Hij heeft nu flexibel gips en dat moet er tien dagen op zitten, volgende week vrijdag dus het vervolg.
(zie hier het uitgebreide verslag met alle foto's...)

Deze week heb ik de garderobe uitgezocht voor grote zus Hannah. Het begint wat warmer te worden en dan is wel duidelijk dat haar shirts met lange mouwen te kort worden... oef wat groeit die meid hard! Of zei ik dat al eerder? Afijn, nu eea uitgezocht wat ik al in de kast had liggen en dan kan ze de komende weken weer wat aan. Tot het nog warmer wordt maar de écht korte kleding ligt op zolder volgens mij... Daar moet ik toch al heen om eea naar voren te schuiven én om voor Nathan eea op te zoeken. Dat moet ik dan maar zo snel mogelijk doen nu die buik nog meewerkt.

Want dát doet het nog. Er zit niks klem, ik moet alleen wel altijd met een kussen in mijn rug gaan zitten zodat ik wat achterover hel. Dan zit mijn buik niet klem. En volgens neef Sem heb ik dan een rechte lijn als ik mijn hoofd in mijn nek leg... Het is maar hoe je het bekijkt?

Afgelopen dinsdag was ik bij de verloskundige. Die merkte weer op dat ik toch zo'n enorm soepele buik had... ik weet dus niet of ik dat bij de andere 2 ook zo had. Maar ik doe er niks extra's voor. Geen oefeningen of smeersels, gewoon mijn dagelijkse ding. Mijn bloeddruk werd gemeten en die was 110 om 60... dat is bijna normaal! (normaal is hij 110 om 70) Dus dat is ook gunstig.

Vandaag is Oma(ma) jarig en wordt ze 61 jaar. Dat hebben we gevierd met een lekkere slagroomtaart van tante Arike en eten van de afhaalchinees. Lekker hoor! Oma heeft een wafelijzer gekregen zodat ze kniepertjes en andere dingen kan bakken en dat zou ze zo snel mogelijk gaan doen. Wij kunnen niet wachten!
In het kader van haar eigen diabetes heeft ze de hele familie eens getrakteerd op een meting van de suiker (ok alleen de volwassenen) en ik heb ook nog eens een nette waarde van 5,3. Ik vind het allemaal prima!

Maar het was me het drukke weekje wel zo hoor!

De baby is nu ongeveer 33 cm lang en 1 kilo zwaar. Precies een pak suiker dus. Op zich vrij licht en niet te bevatten dat het al ‘helemaal’ mens is. De buikomvang is zo’n 22 cm en het bovenbeen is 5,5 cm lang. Vanaf nu kan de baby de ogen openen, hoewel er nog niks te zien is.

De kleine reageert nu duidelijk ook op geluid. Ik merk dat het van zingen (in de kerk) rustig wordt. Om vervolgens druk in de weer te zijn tijdens de preek. Als ik met mijn armen over elkaar ga zitten en ze op mijn buik laat rusten dan krijg ik daar altijd commentaar op doordat er tegen getrapt wordt. Alsof ik zo niet mag zitten, maar het is zo fijn om een armensteun te hebben!
In bed komt er ook steevast gerommel in mijn buik als ik mij omdraai. Maar dat is natuurlijk logisch als je je bedenkt dat het ineens van de plek gegooid wordt!
Ik heb nu ook regelmatig een kont uitsteken, als ik die dan terugduw krijg ik twee handen en voeten terug die schoppen en kloppen. En het is bijzonder om te merken dat ook deze kont dus rechtsbovenin gaat uitsteken. Alsof het daar lekkerder zit ofzo?

Ik ben zo benieuwd naar deze baby. Zal het uit de buik ook zoveel op zus en broer gaan lijken en waarin zal het verschillen. Onvoorstelbaar wonderlijk dat er een mens in mij woont....

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen