vrijdag 3 februari 2017

26 weken zwanger!

Ja hoor wéér een week verder yes!
En als alles goed mag gaan dan ben je blij toch?
Afgezien van de buikgriep en luizen die langskwamen kan ik gelukkig toch nog van het leven genieten... hopelijk blijven die twee voorlopig weer weg!

En wat ook leuk is, vandaag is Nathan precies 14 maanden... oei wat groeit die hard!

Ik ben de laatste tijd oude filmpjes aan het bewerken en online aan het zetten. En dan bedoel ik de filmpjes vanaf Nathan zijn geboorte die ik dus nog niet had gedaan maar óók die van daarvoor.
Zo leuk om even terug in de tijd te gaan... maar ja dan zie je dat je ondertussen al 30 dvd's met 60 minuten film hebt staan... oeps!

Maar er is ondertussen nog genoeg ander spul te doen hoor. Zo heeft Freddy het trapgat boven veilig gemaakt. Er is nu een traphekje en tussen de spijlen van het hekwerk zit een stuk zonweringdoek.
Hoognodig want die spijlen stonden te ver van elkaar af!
Nu kan Nathan veilig rondlopen zonder dat er kans bestaat dat hij de trap af valt.


Niet dat meneer vervolgens geen andere dingen kan uitvreten natuurlijk... het is en blijft een kind die moet onderzoeken om te groeien!

Baby: die groeit dus ook gewoon lekker door. En is ook heel beweeglijk. Maar ik heb er nog niet veel last van en áls het in de weg ligt geef ik gewoon een duwtje. De baby is nu ongeveer 31 cm en 800 gram. De buikomvang 20 cm en het bovenbeen 5 cm. Ongeveer dan.

De huid begint steeds minder doorzichtig te worden en de nagels groeien nu hard. De bloedvaten in de longen zijn zich aan het ontwikkelen. De placenta is nu ongeveer even groot als de baby.

Zo grappig dat ik bij deze week dit las in het dagboek van Nathan: De baby is trouwens elke avond na het avondeten wakker en aan het bewegen totdat wij gaan slapen, dus dat wordt straks waarschijnlijk heerlijk opzitten met een wakkere baby! Want dit is waarheid geworden... en nog wel eens!

Nu maar hopen dat deze baby dus écht rustiger is... maar we zullen het allemaal wel zien als het zover is. Ik zeg nu namelijk wel eens dat dit vast een gymnast wordt omdat ik op allerlei plekken tegelijk wat stoten voel. Maar het kan ook wel een grote stuntel worden natuurlijk!

Maar in de tijd die ons wacht blijven we in verwondering van Gods wonder.
En verwachten we vol verlangen de geboorte van ons kindje.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen