vrijdag 13 januari 2017

23 weken zwanger

En de eerste week van januari 2017 is ook al weer voorbij.
We begonnen de week met sneeuw! En uiteraard moest Nathan dit ook meebeleven.
Het was niet zo veel dat we ook echt sleetje gingen rijden, wie weet komt dat deze winter nog?
Maar de oudere kids zijn de hele dag zoet geweest en sliepen 's-avonds als rozen...
Daarna trad de dooi al weer snel in en was de pret weer over.
Op maandag werd er gewoon weer gefietst naar school.
Na een week afspraken en dagelijkse dingen hadden we ook nieuwe dingen:
Hannah ging schoolschaatsen in Thialf! en dat was natuurlijk superleuk!
En Freddy ging voor het eerst naar de chiropractor en dat was ook wel bijzonder, ik weet niet of hij het ook echt leuk vond...
Vrijdag werden we wéér wakker in een witte wereld. Dit keer nog minder wit dan vorige week zaterdag maar wit is wit! Omdat we al verwachtten dat de sneeuw zou gaan smelten overdag mochten de kinderen direct na het ontbijt er nog even in spelen.
Dikke pret en daarna naar school met je snowboots aan. Op school hebben ze ook nog veel in de sneeuw gespeeld maar rond de lunch trad de dooi echt in en brak de zon goed door.
Ze verwachten voor volgende week weer winters weer, al is het alleen al vanwege nachtvorst.
We zullen zien of er ook sneeuw bij zit, van mij hoeft het niet perse maar voor de kinderen zou het leuk zijn!

Wat voor mij wel goed zou zijn is vaker met mijn benen omhoog. Ik ben begin deze week ook maar een steunkous aan mijn linkerbeen gaan dragen. De eerste dagen deed het zeer omdat het knelde en dat trok tegen de middag wel weg. Inmiddels doet het niet meer zeer als ze aangaan maar voelt het als een welkome steun, zoals het ook voelt bij mijn rechterbeen.
Alleen tegen de avond merk ik het wel als ik teveel gelopen, staan en gezeten heb met de benen naar beneden. Dan moeten de voetjes omhoog en dat kan niet achter de pc. Dus dan maar elke avond achter de tv, met de beentje op tafel of de hocker.

Wat dan weer een leuke afwisseling is, is dat Freddy de baby nu ook heeft voelen trappen. Het lijkt wel of het met de dag sterker wordt, maar de schopjes zijn bovenin het beste te voelen en onderin voel ik ze meer gedempt. Hoewel ik laatst al wel een trap in mijn kruis te pakken had... gelukkig lag ik al in bed pff. Ook voel ik nu echt een lijfje in mijn buik liggen of bewegen. Als ik van mijn zij op mijn rug draai in bed voel ik het lijfje van de baby verschuiven. En soms kan ik het van hoofd tot kont tussen mijn handen houden. En zo voelt het steeds echter dat er een baby groeit in mijn buik.
Al waren de echo's duidelijk genoeg hoor. Maar ik vond het toch wel jammer dat ik nu niet zoveel beweging voelde. Bij Nathan was er enorm veel leven vanaf 18 weken al, maar die stuitert nu nog door. Dus wellicht krijgt de verloskundige gelijk en wordt dit een rustige en meegaande baby. Zo niet dan willen we ons geld terug!

Zoals bij elk weekblog kijk ik ook even in het weekblog wat ik bijhield bij de vorige zwangerschappen. Dat deed ik ook toen ik van Nathan zwanger was, maar bij Hannah begon ik natuurlijk blanco. Het leuke is wel dat sommige dingen wel overeenkomen en sommige dingen totaal niet. Wat nu wel overeenkwam is dat ik in alle drie de zwangerschappen nu wel het gevoel had dat het drukker werd in de buik. Het stukje over de baby is nu telkens hetzelfde. Want dat is gewoon leuk om te weten.

De baby is nu ongeveer 28 cm en 500 gram. Het skelet groeit langzaam door. De botten in de schedel worden ook hard, hoewel er nog zachte stukken in zitten tot ongeveer de kleuterleeftijd. Doordat de baby groeit is er dus minder ruimte in de buik. Hierdoor hebben mijn organen steeds vaker een duw of trap te verduren. Gelukkig vangt de baarmoeder nu nog de ‘klap’ op, maar als de baby groter is kan ik er zelfs kneuzingen aan overhouden. En zeker nu de placenta aan de voorkant zit zal ik aan de achterkant meer trappen te verduren krijgen die niet gedempt worden.

Maar voor nu geniet ik van de beweging in mijn buik, alle kleine duwtjes en het schuiven en draaien is me lief. Want ik mag een kind van God dragen....

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen