vrijdag 30 december 2016

21 weken zwanger

En eigenlijk tellen we nu af! Over de helt is alsof je op de top van de berg staat. Je kijkt naar wat je al gezien hebt en ziet uit naar wat er nog komt. Nu ja dat laatste geldt niet voor alles hoor, die bevalling mag van mij wederom de helft van de tijd duren als de laatste. Maar ik stress er niet over en kan het loslaten.

Afgelopen week was wat rustiger en toch weer niet. Iedereen lekker thuis, vakantie, maar toch gezellige drukte door de Kerstdagen. Zondag eerste kerstdag gewoon 2 kerkdiensten en maandag tweede kerstdag een kerkdienst met aansluitend het kerstfeest. (O)ma was ziek en bleef dus thuis helaas, maar dat zorgde meteen voor oppas thuis zodat Nathan lekker in zijn ritme bleef. En dat is wel fijn als je last hebt van doorkomende kiezen en dus niet zo heel lekker slaapt!

De rest van de week was redelijk rustig. Iedereen vakantie betekend lekker rustig opstaan, uitslapen tot 8 uur en noem maar op. Dat Nathan er vervolgens voor zorgde dat ik alsnog niet uitsliep omdat ik in de nacht zelf wakker werd... tja dat gebeurt...

Woensdag zijn we met ons gezin een dagje naar Assen geweest. En op visite bij mensen die bij ons in de kerk zitten. Het was een gezellig dagje... maar ik vergat wel de babytas! Maar niet getreurd, bij de Hema verkopen ze ook hydrofieldoeken en dus heeft Nathan die in zijn overbroekje gekregen. Hij heeft het prima volgehouden.

Donderdag hebben we de 20 weken echo gehad en daarover heb ik een apart bericht gemaakt.
Klik hier.
Maar hier wel een leuke foto van onze kleine.



Alles was goed met de kleine en dat was ook dit keer weer een hele opluchting. Uiteraard valt niet alles te zien op de echo maar we vertrouwen op Gods zorg hierin. Ook wat betreft de voorliggende placenta. Dat verklaart ook dat de beweging minder goed te voelen is. Hopelijk is het snel ook aan de buitenkant te voelen, ik voel van binnen nu al wel beweging en het trappen is steeds duidelijker.

Op de dag van de echo hebben we ook Bauke weggebracht bij de dierenarts. En we konden hem zonder ballen weer ophalen.... Nu is hij heel erg zielig en ligt als een hoopje hond op zijn plaats. Of hij snelt door de kamer en loopt zenuwachtig te doen. Het zal niet fijn voelen voor hem. Maar we hopen dat hij dan straks niet meer op elke langslopende loopse teef reageert... je moet wat als je naast de ingang van het hondenlosloopgebied woont....

Afijn, dat was het weekje wel weer. En komend weekend oud en nieuw!

De Baby:
Ten opzichte van vorige week zijn er weinig veranderingen. De baby is vooral bezig met zwaarder worden. De baby is nu gegroeid tot ongeveer 26 cm en 400 gram. Het beweegt van hot naar her in mijn buik ook al voel ik minder. De placenta is nu ongeveer even groot en zwaar als de baby. Dus de baby, plus placenta, plus vruchtwater en baarmoeder is nu ongeveer 1,5 kilo… Echt een zware bal in mijn buik.
Hoewel het kindje qua lengte al over de helft is, zal hij nog bijna 10 keer zo zwaar moeten worden! Vanaf nu komt hij iedere week zo'n 60 gram aan. Ik kom nu gemiddeld 500 gram per week aan. De huid van de baby is niet meer doorzichtig. Witte bloedlichaampjes worden gevormd, die belangrijk zijn voor de afweer tegen ziektes en infecties. De tong en het evenwichtsorgaan in het binnenoor zijn ontwikkeld. De baby trekt verschillende gezichten om de gezichstspieren te oefenen.
En dat is hoe je groeien kan, door alles maar te blijven oefenen.

En als het Gods tijd is zullen we je ontmoeten, maar blijf nog maar lekker even door oefenen!
We hebben weer een week mogen genieten van het wonder in mijn buik. Waar het in het verborgene groeit. Waar God ervoor zorgt en de enige is die écht weet hoe het gaat. En dát zal altijd zo blijven!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen