vrijdag 9 december 2016

18 weken zwanger

Zo ben je net zwanger en zo ben je al weer bijna op de helft!
Inmiddels is de buik toch echt behoorlijk zichtbaar. Alleen als ik mijn winterjas aan heb zie je niet dat ik zwanger ben. Maar dat zal ook niet lang meer duren.
Maar die gekke bult bij mijn navel, ik heb er gewoon een puntbuik van!

Ik kreeg nog een boze reactie van (tante) Anneke. Ik had het pakje niet geshowd die we van haar hebben gekregen. En dat klopt, dat was ik vergeten... sorry? Bij deze dan.
Dan maak ik ook even van de gelegenheid gebruik om te showen wat ik zelf heb gekocht voor de baby. Als eerste het eerste pakje wat hij/zij aan krijgt direct na de geboorte. En zeg nou zelf, de tekst is wel toepasselijk toch?
En dan nog een dubbel setje en een boxpakje die ik gewoon té leuk vond om te laten liggen.
En van Freddy mocht ik ze allemaal houden...


De baby: is nu 18 cm lang en weegt 200 gram. De buikomvang is zo groot als een brillenglas: 12 cm en het bovenbeen net zo hoog als een brillenglas: 2,3 cm. Voor ons kleintje al weer aardig groot, maar voor ons doen nog zo ontzettend klein! Vanaf nu zal duidelijk worden of het een kleintje blijft of toch groot. Iedere baby houd vanaf week 18 zijn/haar eigen groeicurve aan. Dus de getallen die ik vanaf nu noem zijn bij benadering, precies weten zullen we het niet. Van mij mag het een kleintje blijven, scheelt bij de bevalling, maar té klein hebben we liever niet. Gelukkig bepalen wij helemaal niks en heeft God alles in Zijn grote Vaderhand. Op die manier is alles precies zoals het wezen moet.

En waar er bij Nathan al flinke bewegingen voelbaar waren is het nu nog steeds een zacht gefladder en geschuif. Geen getrappel of plopjes nog. Bij Hannah voelde ik deze week het eerste plopje/schopje namelijk. Hoe bijzonder is het dus om ook nu al te merken dat ieder kind verschillend is vanaf het begin! 

Maar het is en blijft een wonder uit Gods hand. Zo mooi is dat. We zijn er vanuit gegaan dat Hannah wel eens enig kind kon blijven. 7 jaar hebben we uiteraard gehoopt op nog een kindje, maar altijd met in je achterhoofd het besef van het zal wel niet. En dan geniet je nog bewuster van het kind wat je wél mocht ontvangen. Hoe mooi is het dan als je dan nóg een kindje mocht krijgen. Hoe meer kan je daar dan nog van genieten? En hoe gelukkig ben je dan als er vlak daarna nóg een kindje verwacht mag worden. Het is goed om te beseffen dat het genade is waardoor wij nu ons derde kind mogen verwachten.

Psalm 72: 18 Geloofd zij HERE God, de God van Israël, die alleen wonderen doet.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen