vrijdag 2 december 2016

17 weken zwanger

Deze week begonnen de pijnlijke ribben wat weg te zakken. Hier en daar bezorgde een nies me nog wel een flinke pijnscheut maar meestal was dat snel weer over. Maar niezen, hoesten en neus snuiten moet ik nog steeds wel met een kussen tegen mijn ribben doen. Ik heb me laten vertellen dat dit wel 6 weken kan aanhouden... daar gaat mijn rust!

Inmiddels is ook de 2e babydoos binnen. Mijn moeder heeft hem opgehaald bij de Babydump.
Er is door de jaren heen niet veel veranderd aan de inhoud en het komt allemaal weer op de 'grote' hoop van spullen die we wel of niet gebruiken. Ook kregen we van Babydump weer een magazine met babysokjes erbij.



Mijn moeder heeft ook meteen het onderstel van de wandelwagen voor reparatie afgegeven. Die begon onderaan wat los te zitten zodat de wagenbak of de buggyseat er niet meer goed op geklikt kunnen worden. Nu is dit de juiste tijd om hem even weg te brengen, ivm het weer ga ik nu niet zo vaak naar buiten met Nathan, we hebben ook nog de buggy, en tegen de tijd dat hij terug is kunnen we hem nog even uittesten zodat hij weer goed werkt als de baby geboren is. Over een week of 6 moet hij weer terug zien.

Afgezien van deze gebeurtenissen heb ik niet veel te melden. Behalve dan dat het druk was met voorbereidingen voor Sinterklaas bij Hannah op school. Zij moest een surprise én gedicht maken. Sinterklaas thuis, zelf de cadeautjes voor ons gezin inpakken én nog een surprise en gedicht voor 'ik-weet-wie-ik-heb'. En dan is het zaterdag ook nog eens Nathan zijn verjaardag dus moest ik daarvoor ook nog wat cadeau's van zolder halen en inpakken. De loopfiets moest zelfs nog schoongemaakt en in elkaar gezet. Maar al die voorbereidingen zijn gelukt.

En dan is het ook nog eens de eerste van december geworden. En ik had bij de Action een leuke adventskalender gekocht en Hannah beloofd dat we die gingen vullen met briefjes waarop iets zou komen te staan. Een Bijbeltekst of een liedje. Ik ben al halverwege en we zijn gisteren maar begonnen met het scheppingsverhaal. Helemaal? Want God schiep de aarde tenslotte ook niet in 1 dag... Afijn. Ik heb goede hoop dat ik de rest op tijd af heb voor kerst ofzo... maar ik vind dit wel iets zinvols. Het doel is de rode lijn te volgen van schepping tot Jezus' geboorte en volgens mij kom ik aardig uit!

De baby is deze week vast weer gegroeid. Nu alweer 16 cm en 160 gram. Dus per centimeter 10 gram. Een hele prestatie voor zo’n kleintje. Ik voel nog steeds niet veel beweging maar het is er wel. Waarschijnlijk ligt het nu lekker weer tegen de placenta te slapen.
God zorgt voor ons en de baby dat weten we zeker. En hoewel we niet kunnen zien of de baby ook echt zo groeit en ontwikkelt als wat ik er allemaal over schrijf, we vertrouwen erop dat God zorgt dat alles met de baby is zoals het hoort, zoals Hij wil dat het is. Een hele geruststelling.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen