vrijdag 30 december 2016

21 weken zwanger

En eigenlijk tellen we nu af! Over de helt is alsof je op de top van de berg staat. Je kijkt naar wat je al gezien hebt en ziet uit naar wat er nog komt. Nu ja dat laatste geldt niet voor alles hoor, die bevalling mag van mij wederom de helft van de tijd duren als de laatste. Maar ik stress er niet over en kan het loslaten.

Afgelopen week was wat rustiger en toch weer niet. Iedereen lekker thuis, vakantie, maar toch gezellige drukte door de Kerstdagen. Zondag eerste kerstdag gewoon 2 kerkdiensten en maandag tweede kerstdag een kerkdienst met aansluitend het kerstfeest. (O)ma was ziek en bleef dus thuis helaas, maar dat zorgde meteen voor oppas thuis zodat Nathan lekker in zijn ritme bleef. En dat is wel fijn als je last hebt van doorkomende kiezen en dus niet zo heel lekker slaapt!

De rest van de week was redelijk rustig. Iedereen vakantie betekend lekker rustig opstaan, uitslapen tot 8 uur en noem maar op. Dat Nathan er vervolgens voor zorgde dat ik alsnog niet uitsliep omdat ik in de nacht zelf wakker werd... tja dat gebeurt...

Woensdag zijn we met ons gezin een dagje naar Assen geweest. En op visite bij mensen die bij ons in de kerk zitten. Het was een gezellig dagje... maar ik vergat wel de babytas! Maar niet getreurd, bij de Hema verkopen ze ook hydrofieldoeken en dus heeft Nathan die in zijn overbroekje gekregen. Hij heeft het prima volgehouden.

Donderdag hebben we de 20 weken echo gehad en daarover heb ik een apart bericht gemaakt.
Klik hier.
Maar hier wel een leuke foto van onze kleine.



Alles was goed met de kleine en dat was ook dit keer weer een hele opluchting. Uiteraard valt niet alles te zien op de echo maar we vertrouwen op Gods zorg hierin. Ook wat betreft de voorliggende placenta. Dat verklaart ook dat de beweging minder goed te voelen is. Hopelijk is het snel ook aan de buitenkant te voelen, ik voel van binnen nu al wel beweging en het trappen is steeds duidelijker.

Op de dag van de echo hebben we ook Bauke weggebracht bij de dierenarts. En we konden hem zonder ballen weer ophalen.... Nu is hij heel erg zielig en ligt als een hoopje hond op zijn plaats. Of hij snelt door de kamer en loopt zenuwachtig te doen. Het zal niet fijn voelen voor hem. Maar we hopen dat hij dan straks niet meer op elke langslopende loopse teef reageert... je moet wat als je naast de ingang van het hondenlosloopgebied woont....

Afijn, dat was het weekje wel weer. En komend weekend oud en nieuw!

De Baby:
Ten opzichte van vorige week zijn er weinig veranderingen. De baby is vooral bezig met zwaarder worden. De baby is nu gegroeid tot ongeveer 26 cm en 400 gram. Het beweegt van hot naar her in mijn buik ook al voel ik minder. De placenta is nu ongeveer even groot en zwaar als de baby. Dus de baby, plus placenta, plus vruchtwater en baarmoeder is nu ongeveer 1,5 kilo… Echt een zware bal in mijn buik.
Hoewel het kindje qua lengte al over de helft is, zal hij nog bijna 10 keer zo zwaar moeten worden! Vanaf nu komt hij iedere week zo'n 60 gram aan. Ik kom nu gemiddeld 500 gram per week aan. De huid van de baby is niet meer doorzichtig. Witte bloedlichaampjes worden gevormd, die belangrijk zijn voor de afweer tegen ziektes en infecties. De tong en het evenwichtsorgaan in het binnenoor zijn ontwikkeld. De baby trekt verschillende gezichten om de gezichstspieren te oefenen.
En dat is hoe je groeien kan, door alles maar te blijven oefenen.

En als het Gods tijd is zullen we je ontmoeten, maar blijf nog maar lekker even door oefenen!
We hebben weer een week mogen genieten van het wonder in mijn buik. Waar het in het verborgene groeit. Waar God ervoor zorgt en de enige is die écht weet hoe het gaat. En dát zal altijd zo blijven!

donderdag 29 december 2016

De 20 weken echo


Vandaag mochten we een uitgebreid kijkje nemen in mijn buik. We hebben de baby die daar groeit van top tot teen en van binnen en buiten gezien. Zo mooi hoe dat nu kán!
Zover als we dat nu kunnen zien is alles in orde met de baby. En dat is fijn om te horen. Maar hoe dan ook, de groei van de baby en alles van de zwangerschap is in Gods hand, en dat is een nog fijnere gedachte! 

Hier komt de hele rij aan foto's die we meekregen. Ze doen schandalig tekort aan alles wat we zagen maar er is ook zoveel bekeken! Daarom is er ook een film gemaakt en die heb ik online gezet natuurlijk : 



















Hier viermaal een zijaanzicht en telkens zie je andere details in het hoofd.


Hier kan je het gezicht goed zien met de ogen, neus en mond. In het rechteroog zie je ook de lens (kleine rondje).










Uiteraard ook een foto met de voetjes en 10 teentjes!


 Hier een poging tot 3D echo, maar de baby had daar niet zo'n zin in... Je ziet het gezicht met de neus, ogen en het linkeroor vlak boven de schouder. Voor de neus langs zie je de navelstreng. Over het gezicht heen zie je een rare streep dat komt omdat we door de linkerarm keken..

Tijdens de echo werd er bewogen als het stil moest liggen en stil gelegen als we een ander plekje moesten opzoeken. Maar we hebben uiteindelijk alles wel kunnen bekijken.

Het hoofdje met de mond, vol tandjes in aangroei, kaak (liep goed) en verhemelte was dicht.
De kleine hersenen, waren groot genoeg.
De borstkas met het hart (4 hartkamers met goed sluitende kleppen) en de hoofdslagaders (liepen de goede kant op). Alles super goed te zien met de kleuren rood en blauw!
De onderbuik met het middenrif, de maag (zat een klein beetje in), de galblaas, de beide nieren, de lever, de darmen en de blaas (was vol).
De ruggengraat (liep mooi recht en regelmatig) met het huidje eroverheen (dus geen open ruggetje).
De beentjes en armpjes (goede lengte),
handjes en voetjes (met 10 vingers en 10 teentjes).
De navelstreng met drie vaten en de placenta.
We hebben ook kunnen zien waar de navelstreng in het buikje komt en waar die aan de placenta vast zat.

Kortom, alles zit erop, erin en er aan!
Onvoorstelbaar wonderlijk gedaan!
Heer, hoe heerlijk is uw naam!
Wat wel nog een punt van aandacht is, is die placenta. Die zit namelijk aan de voorkant en dat zie je goed op deze foto. Boven het hoofd zie je een dikke massa en dat is zeker wel zo'n 5 cm extra waar tegenaan getrapt wordt. Logisch dus dat er nog vrij weinig te voelen was en is. Zeker van buitenaf zal het nu dus wel langer duren ook.
Ook ligt de placenta tot aan de baarmoedermond. Het is niet de bedoeling dat het in de weg gaat zitten tijdens de bevalling dus moet ik terugkomen voor een echo in maart. Dan gaat ze kijken hoe het er dan voor staat/ligt. Maar we kunnen er hoe dan ook niks aan veranderen. God zorgt ook voor ons in dit geval. We leggen het allemaal in Zijn Vaderhanden en vertrouwen op Hem.

vrijdag 23 december 2016

20 weken zwanger!

Inmiddels zijn we uiteraard weer thuis van ons weekendje Vlieland! Van de rust midden in het dagelijks leven.... Nathan had er een kies bij, Hannah moest naar paardrijles enz. enz...
Maar ik zal eerst nog even de link delen voor de foto's en een korte omschrijving geven van het weekend.

Album Vlieland
Op vrijdag gingen we richting Vlieland en hadden we de boot van 14:15. Toen we aankwamen hebben we de koffers afgegeven aan de koeriersdienst en zijn we boodschappen gaan doen.
Daarna zijn we naar het appartement gegaan en zijn meteen maar gaan eten op mijn verzoek....
Het appartement was heel comfortabel ingericht. Een aparte wc, ruimte met was/droogcombi, badkamer met bad, douche en dubbele wastafel. Een open keuken en huiskamer met uitzicht op het eiland en de vuurtoren ('s-nachts kon je als het helder was ook het licht van de vuurtoren van Texel zien!). Aangrenzend nog een slaapkamer met tv! Maar die hebben we niet uitgeprobeerd.


Op zaterdag hebben we om 1 uur de Vliehorsexpres genomen voor een tocht naar de grootste zandvlakte van Europa. Onder begeleiding van wat accordeonmuziek en uiteraard alleen bekende deuntjes. Ondertussen werd er ook het een en ander verteld van het eiland en hier en daar wat aangedikt voor het vermaak natuurlijk.


's-avonds zijn we uit eten geweest in een pannenkoeken/poffertjes restaurant.
Het smaakte erg lekker en onderweg ernaartoe reden we door de natte poedersneeuw!

Op zondagmorgen hebben we eerst een preek gelezen en zijn daarna gaan wandelen op het strand en in de duinen aan de andere kant van het eiland.
Daar hebben we dit keer geen zeehonden gezien maar hebben we wat 'schatten' meegenomen voor thuis. En we zijn heerlijk uitgewaaid!


's-middags togen we richting de vuurtoren want die zou open zijn voor bezichtiging volgens de folder van Landal. Helaas... eenmaal boven op de berg was de deur gesloten en op het bordje stond de tijd van die middag ook doorgekrast... helaas! Maar om bij te komen van de klim hebben we een tijdje zitten kijken naar de laatste boot die die dag de haven binnenkwam. En uiteraard ook genoten van het uitzicht.


En toen was het maandag al weer tijd om naar huis te vertrekken. 's-morgens hebben we de koffer afgegeven voor de koeriersdienst en hebben we rustig ontbeten en een lunch klaargemaakt voor onderweg. Rustig aan vertrokken we richting het dorp om daar nog wat souvenirs te scoren voor thuis. Voor Hannah en Nathan een t-shirt en een kwartetspel. Voor ons zelf nog een minivuurtoren, een zeehondenSneeuwbal en een magneet. Voor de oppassers thuis 3 zakjes thee.


Onderweg naar huis was het zonnig en daar houden zeehonden van. Toen we eenmaal benedendeks gingen zitten voeren we juist langs de zandbank en dus konden we nog even naar de zeehonden kijken!


Zo, dat was het dan wel weer! Een heerlijk weekendje weg met ons samen. Daar waren we wel weer even aan toe! Fijn ook dat het nog kon zo op de valreep van 2016! Thuis is alles goed gegaan, wat ook heel fijn is natuurlijk, dan ga je makkelijker weg. Maar we zijn altijd weer blij als we thuis komen hoor!

Eenmaal thuis was het verder weer een drukke week.
Een bezoekje aan de chiropractor (die kon mooi mijn rug weer rechttrekken na het slapen op een ander bed), de tandarts (ontstoken tandvlees) en de verloskundige.
Alles was verder goed hoor. Mijn bloeddruk 95 om 55... en we konden mooi de hartslag van de baby horen. Die heeft het wel naar zijn/haar zin daar! Ohja... ze waren het helemaal vergeten te vermelden dat we nu zélf een afspraak moesten maken voor een 20 weken echo! Dus dat heb ik snel gedaan en we konden gelukkig volgende week nog terecht! Dan is iedereen hier thuis vrij, dus eens bekijken wie we meenemen.

En toen was ook dit weekje weer voorbij! Hoe snel kan het gaan?!
We zijn nu dus op de helft van de zwangerschap! Terwijl we eigenlijk nog niet weten hoe lang die officieel gaat duren, maar ok. Al die weken die we hebben gewacht lijken nu zo snel voorbij te zijn gegaan. Terwijl iedere week op zich weer lang genoeg duurde.

D baby: is nu ongeveer 25 cm lang en weegt ongeveer 300 gram. De buikomvang is nu 14 cm en het bovenbeen is 3,5 cm lang. De kleine haartjes op de huid worden nu donsachtig. Ze worden later vervangen door stuggere haartjes. Nu zijn ook de wenkbrauwen én de wimpers te zien. Om weerstand te bieden tegen de lange periode in het vruchtwater wordt de huid nu beschermd door een vetlaagje, wit huidsmeer. Dit blijft zitten tot de bevalling. Op plekken waar veel haar zit, zoals wenkbrauwen, wimpers en hoofdhaar, zit meer huidsmeer. Als het een meisje is, dan is de baarmoeder nu helemaal compleet en zitten er zelfs eitjes in de eierstokken!

De baby laat steeds meer van zich voelen hoewel Freddy nog niks kan voelen van buitenaf... Het zijn ook nog steeds maar zachte bewegingen.

We zijn zó blij met de komst van deze baby, en het is er nog niet eens! Maar we ontvangen dit kind in genade uit Gods vaderhand.

vrijdag 16 december 2016

19 weken zwanger

Weer een week voorbij en die begon met de inmiddels bekende plopjes en schopjes.
Geweldig om te voelen! Ik was bezig met ons avondgebed toen het begon dus ik werd een beetje afgeleid. Maar in dit geval was het geoorloofd denk ik zo!
En de rest van de week werd ik regelmatig even afgeleid door een plopje en een schopje. Geweldige momenten zijn dat. Ik moet eerlijk zeggen dat het genieten nu weer een tandje hoger is gegaan. Geluk zit hem in de kleine dingen toch?

Het was waarschijnlijk wel opgevallen maar mijn buik is nu al dikker/breder dan bij de vorige zwangerschap. En dat betekent helaas ook minder ruimte van binnen. En dát betekent dan weer dat mijn lever in dit geval dus ook eerder klem komt te zitten. Ik heb gemerkt dat als ik veel zit op een dag dat ik dan zo af en toe al een steek voel. Even staan en rondlopen verhelpt het meestal, het scheelt ook dat ik weet wat er aan de hand is natuurlijk. Balen is het uiteraard wel, maar ik heb er nog niet constant last van, al zie ik dat wel gebeuren binnenkort. Tot die tijd denk ik er niet teveel over na hoor! 
Ik weet wel dat toen het bij de vorige zwangerschap om de hoek kwam kijken ik een beetje verslagen was. Ik wist dat het tot het einde zo zou zijn zonder enige vorm van verlichting. En nee dat is geen leuk vooruitzicht. Zeker nu ik met Nathan erbij minder rust kan nemen. Maar we weten niet hoe het nu gaat en daar houd ik me nu maar aan vast.

Verder voel ik me nu wel beter. Zo af en toe heb ik energie over. Dan doe ik vervolgens iets wat veel energie kost en zit ik dus de hele avond moe op de bank... maar ik voel me niet meer dag in dag uit verkouden, snotterig of ziek... en dat scheelt al een hele hoop. Sinds deze week neem ik elke ochtend een banaan bij het ontbijt en de dag dat er geen waren was het weer mis, duidelijk effect dus. Verder heb ik nog amper last van de ribben. Behalve bij een fikse niesbui... oef maar het gaat de goede kant op en ik denk inderdaad dat ik na 6 weken er wel vanaf ben gelukkig.

Ik slaap nog steeds goed, al kan ik niet meer op mijn rug in slaap vallen en wordt ik ook wakker als ik op mijn rug terecht kom. Maar als ik meteen weer in slaap val daarna is er geen probleem. Al wordt ik nog steeds niet wakker om te plasssen. Vaak rol ik me om en slaap meteen meer. En dan 's-morgens wakker worden van de buikpijn van een volle blaas... heel bijzonder want ik kan mij van de vorige zwangerschappen herinneren dat ik van begin tot einde er 's-nachts uit moest. Maar ik treur er niet om hoor!



Waar ik ook niet om treur is dat ik nu op Vlieland zit. Lekker een lang weekend weg met Freddy. En ik moet zeggen dat hij het goed heeft bedacht! Meteen al bij aankomst in de haven zagen we zeehonden zwemmen, we kunnen dus wel weer naar huis toch? Grapje hoor. We gaan heerlijk rustig aan doen en genieten van het mooie hier.

En de baby doet lekker mee: die is nu 20 cm lang en weegt ongeveer 240 gram. Inmiddels zijn alle tandjes gevormd en zitten klaar in het verhemelte. Zelfs een paar stompjes van de “grote mensen tanden” zitten er al. De baby is voorlopig erg gericht om de ontwikkeling: veel bewegen, regelmatig vruchtwater drinken om de organen te trainen, en af en toe met de ogen knipperen.
We gaan nog weer een week genieten van Gods wonder in mijn buik!

zaterdag 10 december 2016

4 maanden


Zo even tussen neus en lippen door nog een 4 maanden berichtje... was ik even vergeten namelijk!
Maar ik heb het toch wel redelijk op tijd nog voor elkaar gekregen toch? Het is toch wel een rare puntbuik aan het worden zo. Komt door de bobbel die naast mijn navel zit. En wat dat aan gaat maak ik de foto's van de verkeerde kant... Ach ja, jammer dan. De buik zal heus wel rond worden op het eind!

Voor de statistieken vergelijk ik het maar weer eens met de vorige 2! zwangerschappen.. leuk he?!

Deze zwangerschap:
2,8 kilo aangekomen
totaal 71,8 kilo
8 cm dikker geworden
totaal 101 cm
Bij Nathan:
5,1 kilo aangekomen
totaal 67,5 kilo
8 cm dikker geworden
totaal 97 cm
Bij Hannah:
3.8 kilo aangekomen
totaal 68,5 kilo
13 cm dikker geworden
totaal 93 cm

Ach ja ik weet ook wel dat velen van jullie het niet boeien kan. Maar ik vind het gewoon leuk om even te vergelijken.
Zo voelde ik bij Hannah met 18 weken serieus de eerste plopjes/schopjes en werd ik bij Nathan van binnen al helemaal opgerekt en probeerde hij mijn navel eruit te trappen.
Deze keer voel ik alleen wat zacht gefladder en geschuif. Dus verschil moet er wezen!
Op naar de volgende maand.

vrijdag 9 december 2016

18 weken zwanger

Zo ben je net zwanger en zo ben je al weer bijna op de helft!
Inmiddels is de buik toch echt behoorlijk zichtbaar. Alleen als ik mijn winterjas aan heb zie je niet dat ik zwanger ben. Maar dat zal ook niet lang meer duren.
Maar die gekke bult bij mijn navel, ik heb er gewoon een puntbuik van!

Ik kreeg nog een boze reactie van (tante) Anneke. Ik had het pakje niet geshowd die we van haar hebben gekregen. En dat klopt, dat was ik vergeten... sorry? Bij deze dan.
Dan maak ik ook even van de gelegenheid gebruik om te showen wat ik zelf heb gekocht voor de baby. Als eerste het eerste pakje wat hij/zij aan krijgt direct na de geboorte. En zeg nou zelf, de tekst is wel toepasselijk toch?
En dan nog een dubbel setje en een boxpakje die ik gewoon té leuk vond om te laten liggen.
En van Freddy mocht ik ze allemaal houden...


De baby: is nu 18 cm lang en weegt 200 gram. De buikomvang is zo groot als een brillenglas: 12 cm en het bovenbeen net zo hoog als een brillenglas: 2,3 cm. Voor ons kleintje al weer aardig groot, maar voor ons doen nog zo ontzettend klein! Vanaf nu zal duidelijk worden of het een kleintje blijft of toch groot. Iedere baby houd vanaf week 18 zijn/haar eigen groeicurve aan. Dus de getallen die ik vanaf nu noem zijn bij benadering, precies weten zullen we het niet. Van mij mag het een kleintje blijven, scheelt bij de bevalling, maar té klein hebben we liever niet. Gelukkig bepalen wij helemaal niks en heeft God alles in Zijn grote Vaderhand. Op die manier is alles precies zoals het wezen moet.

En waar er bij Nathan al flinke bewegingen voelbaar waren is het nu nog steeds een zacht gefladder en geschuif. Geen getrappel of plopjes nog. Bij Hannah voelde ik deze week het eerste plopje/schopje namelijk. Hoe bijzonder is het dus om ook nu al te merken dat ieder kind verschillend is vanaf het begin! 

Maar het is en blijft een wonder uit Gods hand. Zo mooi is dat. We zijn er vanuit gegaan dat Hannah wel eens enig kind kon blijven. 7 jaar hebben we uiteraard gehoopt op nog een kindje, maar altijd met in je achterhoofd het besef van het zal wel niet. En dan geniet je nog bewuster van het kind wat je wél mocht ontvangen. Hoe mooi is het dan als je dan nóg een kindje mocht krijgen. Hoe meer kan je daar dan nog van genieten? En hoe gelukkig ben je dan als er vlak daarna nóg een kindje verwacht mag worden. Het is goed om te beseffen dat het genade is waardoor wij nu ons derde kind mogen verwachten.

Psalm 72: 18 Geloofd zij HERE God, de God van Israël, die alleen wonderen doet.

vrijdag 2 december 2016

17 weken zwanger

Deze week begonnen de pijnlijke ribben wat weg te zakken. Hier en daar bezorgde een nies me nog wel een flinke pijnscheut maar meestal was dat snel weer over. Maar niezen, hoesten en neus snuiten moet ik nog steeds wel met een kussen tegen mijn ribben doen. Ik heb me laten vertellen dat dit wel 6 weken kan aanhouden... daar gaat mijn rust!

Inmiddels is ook de 2e babydoos binnen. Mijn moeder heeft hem opgehaald bij de Babydump.
Er is door de jaren heen niet veel veranderd aan de inhoud en het komt allemaal weer op de 'grote' hoop van spullen die we wel of niet gebruiken. Ook kregen we van Babydump weer een magazine met babysokjes erbij.



Mijn moeder heeft ook meteen het onderstel van de wandelwagen voor reparatie afgegeven. Die begon onderaan wat los te zitten zodat de wagenbak of de buggyseat er niet meer goed op geklikt kunnen worden. Nu is dit de juiste tijd om hem even weg te brengen, ivm het weer ga ik nu niet zo vaak naar buiten met Nathan, we hebben ook nog de buggy, en tegen de tijd dat hij terug is kunnen we hem nog even uittesten zodat hij weer goed werkt als de baby geboren is. Over een week of 6 moet hij weer terug zien.

Afgezien van deze gebeurtenissen heb ik niet veel te melden. Behalve dan dat het druk was met voorbereidingen voor Sinterklaas bij Hannah op school. Zij moest een surprise én gedicht maken. Sinterklaas thuis, zelf de cadeautjes voor ons gezin inpakken én nog een surprise en gedicht voor 'ik-weet-wie-ik-heb'. En dan is het zaterdag ook nog eens Nathan zijn verjaardag dus moest ik daarvoor ook nog wat cadeau's van zolder halen en inpakken. De loopfiets moest zelfs nog schoongemaakt en in elkaar gezet. Maar al die voorbereidingen zijn gelukt.

En dan is het ook nog eens de eerste van december geworden. En ik had bij de Action een leuke adventskalender gekocht en Hannah beloofd dat we die gingen vullen met briefjes waarop iets zou komen te staan. Een Bijbeltekst of een liedje. Ik ben al halverwege en we zijn gisteren maar begonnen met het scheppingsverhaal. Helemaal? Want God schiep de aarde tenslotte ook niet in 1 dag... Afijn. Ik heb goede hoop dat ik de rest op tijd af heb voor kerst ofzo... maar ik vind dit wel iets zinvols. Het doel is de rode lijn te volgen van schepping tot Jezus' geboorte en volgens mij kom ik aardig uit!

De baby is deze week vast weer gegroeid. Nu alweer 16 cm en 160 gram. Dus per centimeter 10 gram. Een hele prestatie voor zo’n kleintje. Ik voel nog steeds niet veel beweging maar het is er wel. Waarschijnlijk ligt het nu lekker weer tegen de placenta te slapen.
God zorgt voor ons en de baby dat weten we zeker. En hoewel we niet kunnen zien of de baby ook echt zo groeit en ontwikkelt als wat ik er allemaal over schrijf, we vertrouwen erop dat God zorgt dat alles met de baby is zoals het hoort, zoals Hij wil dat het is. Een hele geruststelling.