vrijdag 30 september 2016

8 weken zwanger

Bijna mogen we het vertellen, dit weekend! Zondag ná de maaltijd serveren we een verrassingstoetje!
Freddy heeft de muisjes bij de supermarkt vlak bij zijn werk gehaald. En bijna zagen de collega's het... toch maar 2 zakken pepernoten er bovenop gelegd. Vonden de collega's helemaal niet erg dat hij daarop trakteerde! De print voor Nathan zijn shirt is ook opgestreken en hij ziet er superleuk uit!
Ik ben zo benieuwd benieuwd benieuwd!


Ondertussen nog een druk weekje gehad. School gaat gewoon door voor Hannah natuurlijk en ook Nathan gaat gewoon door. Inmiddels krijgt hij alleen nog in de morgen en in de avond borstvoeding. Hij is nu 10 maanden dus krijgt hij verder genoeg voeding binnen naast de borstvoeding. Daarnaast merk ik dat hij dan 's-avonds meer heeft en in 1 keer in slaap wil vallen. Soms dan... en soms is hij nog niet klaar om te slapen. Dan halen we hem er weer uit en legt Freddy hem er een half uur later alsnog in. En ja dan gaat hij wél slapen.

Vrijdag, vandaag dus, is Arike geopereerd en dat is allemaal goed gegaan. Ze mocht ook weer naar huis en kan nu thuis verder aansterken. Gelukkig hebben Papa en Mama hun slaapkamer beneden. Daar ligt ze dan lekker op bed en kan ze door Mama verzorgd worden terwijl de rest de kids opvangt. Gaat helemaal goed komen!

Wat toch wel lastig is.... trek! geen trek.... trek! geen trek.... bij het ontbijt moeite om niet over mijn nek te gaan en een uur later trek hebben, maar waarin? GEEN IDEE!
Ik heb ook al 2 keer migraine gehad omdat ik vergeet mijn vitaminepil in te nemen.... die krijg ik 's-morgens niet doorgeslikt! Nu dus alles maar 's-avonds hoewel dit niet goed is voor de schildkliermedicatie maar het zij zo. Ohja... en tandenpoetsen laat ik 's-morgens ook even achterwege... blegh!

Baby: De baby is nu bijna 3 cm groot. Het kan ondertussen de armen en benen bewegen en heeft dus al knieën en ellebogen. En als we het zouden kunnen zien: er is nu duidelijk of zich in de buik eierstokken of balletjes hebben gevormd. Ook is het kanaal voor de plasbuis aangelegd en de anus gevormd. Allemaal bijzondere gebeurtenissen die God in de hand heeft. Wij kunnen de baby nog niet zien of vasthouden, maar God laat het al niet meer los. Dat is voor ons goed om te weten: Hij zorgt voor dit kind.

vrijdag 23 september 2016

7 weken zwanger!

Echt... af en toe wil ik het uitgillen! Máár we hebben een datum geprikt waarop we het gaan doen... nu nog even bedenken wanneer!
Ik heb al wel een schets gemaakt voor een t-shirt met print voor Nathan. Dit keer aan hem de eer om het uit te dragen. En ook echt in het thema wat ik bij Hannah al had: eendjes!

Ondertussen gaan de dingen hier in huis gewoon door. 10 minuten gesprek, informatieavond op school. Allemaal leuk om te zien wat Hannah dit jaar weer gaat beleven. Oh en wat zou ze vinden van ons geheimpje!

Vanaf nu kan Nathan eindelijk mee op de fiets. Ik heb een nieuwe elektrische fiets zodat ik, ondanks mijn rugklachten, toch mee kan om de kinderen naar school of huis te brengen. Maar Nathan kon nog niet mee want het stoeltje paste niet op mijn bagagedrager! En deze week kwam Stella de beloofde bagagedragerverlenger monteren! Nu kan ik én Nathan in het stoeltje achterop én mijn fietstassen achterop. Gelukkig fietste ik al met ondersteuning want de fiets wordt er wel zwaarder van...
Maar kijk eens hoe mooi!
















Hier gaan Nathan en ik veel plezier aan beleven. Nu alleen nog even een fietshelm voor hem regelen.

Zo heb je warm weer op 14 september en zo lijkt het ineens wel herfstvakantie. Reden genoeg om een lekker warme snack te maken en die rustig op te peuzelen. Ok, ik heb het bescheiden gehouden en het gedeeld... Maar de brownie was lekker en glutenvrij dus niemand kijkt er dan vanop dat ik hem niet voor iedereen gebakken heb. Wel zo handig...

Ondertussen ben ik bezig met het bijwerken van Nathan zijn blog, en toen dacht ik : wellicht is het handig als ik meteen een nieuw blog maak? Dus zo gedacht zo gedaan en Nathan heeft een eigen blog. Anders kan ik straks op het oude blog niet posten over de derde zwangerschap!

Via de mail heb ik ook een afspraak gemaakt voor de eerste controle bij de verloskundige. Ik had zo'n fijne klik met de verloskundige die hier de controles kwam doen na de bevalling van Nathan dat ik graag bij haar onder controle ga voor deze zwangerschap. In het ziekenhuis hebben ze niets meer voor mij kunnen betekenen dan een normale verloskundige kan doen. En anders ben ik zo in het ziekenhuis hoor. Maar ook zij was razend enthousiast en wilde meteen een telefoontje plegen. Maar aangezien niemand anders hier nog van op de hoogte hoort te zijn heb ik haar nog even af kunnen houden. De afspraak staat gepland op maandag 3 oktober. Toevallig kon Freddy die dag al niet meerijden met Anneke en heeft hij maar gezegd dat hij thuiswerkt en direct een afspraak bij de tandarts maakt... slimmerd!

Baby: Deze week een echte mijlpaal: de hersenen beginnen te werken, nu zal duidelijk zijn of ze goed zijn aangelegd. De maag en lever zijn ook al aan het werk en het hartje klopt zo’n 60 keer per minuut! Deze week groeit er een skelet van kraakbeen. De botcellen komen pas over een paar weken. De baby is nog maar zo groot als een duimnagel en toch zijn er al zoveel dingen die werken of aan het werk zijn. Het is een echt mensje in wording: Gods kind!

vrijdag 16 september 2016

6 weken zwanger


En niemand die het nog weet behalve wij.... en de grote God die het ons geeft!
Hoe leuk is dat om zo'n piepklein geheimpje te hebben. Steeds een piepklein stemmetje wat het in je oor fluistert! Het is een wonder telkens weer. Na het wonder van Hannah én Nathan mogen we het nóg eens meemaken?! Heer niets zou te wonderlijk zijn voor U!
Ik voel me dit keer nog niet érg zwanger... geen pijnlijke tepels, maar dat heb ik wel elke ovulatie gehad (3 keer sinds ik bevallen ben van Nathan) en het zal wel meespelen dat ik nu nog voed. Maar die borstvoeding loopt wel terug. Dat merk ik aan Nathan. Hij is maar aan het rommelen 's-avonds en wil telkens nog meer. Maar leeg is leeg, dan moet hij gewoon even wachten.. afijn het komt vanzelf wel goed. Ik heb goede hoop dat we de 1e verjaardag samen nog wel halen.
Wel voel ik weer veel trekken in mijn buik en heb ik regelmatig steken in mijn onderbuik. Het is ook wel fijn om te weten dat dit erbij hoort. Maar het had van mij niet gehoeven!
Ik heb sinds begin deze week ineens minder pijn in mijn onderrug. Zeer prettige bijkomstigheid natuurlijk maar ik ben benieuwd hoe lang dit duurt. Ik slaap met een klein kussentje onder mijn knieën als ik op mijn rug lig en als ik op mijn zij lig dan ligt het kussentje tussen mijn benen. Ik merk dat als ik dit niet doe het naar mijn onderrug trekt.
Verder ben ik natuurlijk moe en er heerst chaos in mijn hoofd... maar die was nog niet weg dus is nu dubbel zo erg vrees ik... hopelijk helpt het als ik dingen ga opschrijven maar ik loop met Nathan zijn blog vreselijk achter...

Afgelopen woensdag vierden we mijn vaders verjaardag. Hij werd 65! Een mooie leeftijd, maar hij mag nog even doorwerken voor hij van zijn pensioen mag gaan genieten. Uiteraard had hij de eer om kennis te maken met zijn dubbelganger:















We hebben voor het eerst op zijn verjaardag buiten gezeten om lekker taart te eten en zelfs de visite werd 's-avonds buiten ontvangen! Heel bijzonder dat weer... 
Wat ook wel bijzonder is... ik heb geen trek in thee! En normaal drink ik daar zeker een pot van op een dag, dus dat moet gaan opvallen... nu ja, we zullen zien of ik het kan verdoezelen!
In elk geval is het eerste weekje om waarin we het geheimpje weten!

Baby: Het hartje klopt al. De afgelopen week is er een begin gemaakt met de ontwikkeling van de hersenen. De kaken zijn gevormd met zelfs al het begin voor ieder tandje! Ook zijn nu de handjes en vingertjes te onderscheiden hoewel ze nog niet de juiste vorm hebben. De baby is nu zo’n 7mm en groeit de komende week nog 3mm. Onvoorstelbaar wonderlijk gedaan!

zaterdag 10 september 2016

De test...

Zoals je op de foto kan zien zijn we dus wél in verwachting!!

Op 9 september 2016 heb ik de test gedaan... meer omdat ik wel vaker een onregelmatige cyclus heb en op een gegeven moment gewoon zekerheid wil. Dan is het uit mijn hoofd en kan ik ook weer gewoon doen. Want je gaat op elk klein detail letten, of je het nu wil of niet... Ik had online goedkope zwangerschapstesten en ovulatietesten gehaald. Zodat ik mijn cyclus eens in de gaten kon houden. Ik voelde namelijk wel mijn ovulatie maar had dan bijvoorbeeld een hele week last van pijnlijke borsten (erg fijn als je borstvoeding geeft...). Maar wánneer nou die eisprong was dat wilde ik dus met die testen controleren. Ik had namelijk een cyclus van 5 weken maar voor mijn gevoel werd ik 3 weken na mijn ovulatie ongesteld en dat klopte niet...

Afijn, 9 september deed ik 's-avonds in de badkamer de test. Geen zin om in een potje te plassen dus ik stak het staafje gewoon in de wc... en ja hoor ook dit keer kwamen er 2 strepen! Ik was eigenlijk toch wel heel erg verbaasd. Ik had mij mentaal helemaal ingesteld op niets en dat ik de dag erna met maandverband mocht sjouwen op de verjaardag van mijn zwager... maar dat hoefde niet! Dit keer was ik dus te verbouwereerd om de test ff leuk in te pakken. Ik ben met de test en de gebruiksaanwijzing naar Freddy gelopen in de slaapkamer en heb hem gevraagd eens te kijken... Maar zijn oordeel was snel klaar: WAT?! Precies dat... Toen hebben we snel even mijn uitgerekende datum uitgezocht. Eerste dag laatste menstruatie, 5 augustus. Duur cyclus 28 dagen. Toch maar, want volgens mij had ik de vrijdag ervoor wel iets rozigs gezien in mijn onderbroek.. en kijk nou eens naar de datum! 12 mei 2017 verwachten wij ons derde wonder! Uiteraard gokken we erop dat het de 13e wordt, onze 12e trouwdag! Zou een mooi cadeau zijn toch?

Tja... en toen moesten we natuurlijk nog gaan slapen! En mooi weer spelen is niet zo moeilijk maar om je mond te houden op een verjaardag is wel verdraaide lastig! Het is ons gelukt (hebben we achteraf begrepen) en niemand had iets door die dag. En toen besloot Freddy om er dan maar duimendik op te leggen dat hij weer op dieet was. Tonijntje hier, theetje daar en noem maar op. We moesten de schijn nog even volhouden tenslotte!

We zijn God dankbaar voor alles wat Hij ons hierin geeft. Voor Hem is niets te wonderlijk! En we bidden Hem elke dag of Hij voor ons wil zorgen. En over acht maanden weten we wáár Hij ons op heeft laten wachten! Ons derde wonder is in wording! Wie had dát ooit durven dromen?

vrijdag 9 september 2016

Wat er aan vooraf ging





Hallo, leuk dat je dit blog leest! Wij zijn Freddy en Joke Vermanen.
Freddy is 34 jaar en ik ben nog 33 lentes jong. Dit jaar vierden wij onze 11e trouwdag! 
Hier kan je in het kort kort ons verhaal lezen.
In 2006 is er bij mij (Joke) Endometriose ontdekt. Dat betekend dat er in mijn buik baarmoederslijmvlies buiten de baarmoeder is gekomen. Normaal wordt het slijmvlies in je baarmoeder afgebroken als je ongesteld wordt en raak je het zo kwijt. Maar als het buiten je baarmoeder zit, raak je het dus niet kwijt. Het gaat wel bloeden waardoor het steeds meer wordt en (in mijn geval) cystes gaat vormen in je buik en ook je eierstokken.
Ik heb inmiddels 4 operaties gehad om cystes en verklevingen weg te laten halen. Na die operaties heb ik 2 maal injecties gekregen die mij 6 maanden in de overgang zouden brengen. Hierdoor wordt de cyclus gestopt en zou de endometriose niet verder kunnen groeien. Helaas hebben die beide keren overgang niet kunnen verhelpen dat ik opnieuw klachten kreeg. Daarnaast is die overgang héél erg voor je lijf en geestelijke gezondheid en dus hebben we besloten dáár niet meer aan te beginnen.
De Endometriose brengt naast pijnklachten nog iets met zich mee: onvruchtbaarheid. Door de cystes worden de eierstokken aangetast en door het weghalen van de cystes worden ze beschadigd. Dit betekend dat er na elke operatie minder eitjes overblijven. Ook zou door de verklevingen niet altijd alles op de goede plaats zitten waardoor een eisprong dus niet gegarandeerd 'raak' is.

Gelukkig was dit in 2007 (na 2 operaties en 1 ronde overgang) wél zo en hebben we op 13 april 2008 een prachtige dochter gekregen die we Hannah hebben genoemd (dit betekend God geeft uit genade). Na haar geboorte wilden we graag opnieuw zwanger worden maar dit ging helaas niet zo snel als wij hoopten. In 2010 en 2013 ben ik opnieuw geopereerd om verklevingen en cystes weg te halen.
In 2010 werd ik ook opnieuw voor de laatste keer in de overgang gebracht.
In 2012 hebben we ook een aantal dingen bij Freddy laten testen. Bij hem bleken een aantal hormonen laag normaal te scoren. Dit is dus binnen de norm, maar wel aan de lage kant. En helaas was dit ook te zien in zijn zaad. Maar 2,5 mljn levende zaadjes waar het normaal wel 17 miljoen hoort te zijn. Maar de arts zag geen mogelijkheden om hem hiermee te helpen dus kregen we de keus: hopen op een zwangerschap mét of zónder IVF. Wij kozen niet voor IVF. Want mét of zónder IVF: God heeft IVF niet nodig om ons te geven wat Hij ons wíl geven.
Daarnaast staan we niet achter de manier waarop IVF ontwikkeld wordt en geloven we niet dat het Gods wil is dat er bevruchte eitjes (dus kinderen in wording) in een vriescel liggen te wachten en soms na lang wachten vernietigd worden.
In 2015 voelden we ons eindelijk zover dat je kon zeggen dat ons gezin gesetteld was. We hadden een prachtige dochter, een hond en een kat en een hoop liefde voor elkaar. We hebben toen langzamerhand alle babyspullen op Marktplaats gezet, want het stond onderhand wel in de weg ook. Ons leven was goed zo en we waren de koning te rijk met al 1 kind als je beseft dat de arts ons een kans van 1% gaf dat we nog eens zwanger zouden worden.

Uiteraard doet God de dingen die een mens voor onmogelijk houd! Want op 3 december 2015 mochten wij Nathan in ons gezin verwelkomen. Ook zijn naam betekend God geeft uit genade.
Hoe kan het ook anders dat God ons dit tweede wonder gaf. We zijn en waren enorm dankbaar voor dit prachtige geschenk. We konden niet verwachten dat er nog eens een wonder zou gebeuren toch? Maar een broertje of zusje voor Nathan zou betekenen dat hij niet meer de enige zou zijn in zijn 'generatie'. Tegen de tijd dat hij naar de basisschool gaat, gaat zijn grote zus naar de middelbare school. En tussen hem en zijn jongste neef zit ook al 6 jaar!
We konden er alleen maar op hopen en om bidden. Dat is dan ook precies wat we gedaan hebben.
En ook de reden dat je dit blog leest!