vrijdag 30 december 2016

21 weken zwanger

En eigenlijk tellen we nu af! Over de helt is alsof je op de top van de berg staat. Je kijkt naar wat je al gezien hebt en ziet uit naar wat er nog komt. Nu ja dat laatste geldt niet voor alles hoor, die bevalling mag van mij wederom de helft van de tijd duren als de laatste. Maar ik stress er niet over en kan het loslaten.

Afgelopen week was wat rustiger en toch weer niet. Iedereen lekker thuis, vakantie, maar toch gezellige drukte door de Kerstdagen. Zondag eerste kerstdag gewoon 2 kerkdiensten en maandag tweede kerstdag een kerkdienst met aansluitend het kerstfeest. (O)ma was ziek en bleef dus thuis helaas, maar dat zorgde meteen voor oppas thuis zodat Nathan lekker in zijn ritme bleef. En dat is wel fijn als je last hebt van doorkomende kiezen en dus niet zo heel lekker slaapt!

De rest van de week was redelijk rustig. Iedereen vakantie betekend lekker rustig opstaan, uitslapen tot 8 uur en noem maar op. Dat Nathan er vervolgens voor zorgde dat ik alsnog niet uitsliep omdat ik in de nacht zelf wakker werd... tja dat gebeurt...

Woensdag zijn we met ons gezin een dagje naar Assen geweest. En op visite bij mensen die bij ons in de kerk zitten. Het was een gezellig dagje... maar ik vergat wel de babytas! Maar niet getreurd, bij de Hema verkopen ze ook hydrofieldoeken en dus heeft Nathan die in zijn overbroekje gekregen. Hij heeft het prima volgehouden.

Donderdag hebben we de 20 weken echo gehad en daarover heb ik een apart bericht gemaakt.
Klik hier.
Maar hier wel een leuke foto van onze kleine.



Alles was goed met de kleine en dat was ook dit keer weer een hele opluchting. Uiteraard valt niet alles te zien op de echo maar we vertrouwen op Gods zorg hierin. Ook wat betreft de voorliggende placenta. Dat verklaart ook dat de beweging minder goed te voelen is. Hopelijk is het snel ook aan de buitenkant te voelen, ik voel van binnen nu al wel beweging en het trappen is steeds duidelijker.

Op de dag van de echo hebben we ook Bauke weggebracht bij de dierenarts. En we konden hem zonder ballen weer ophalen.... Nu is hij heel erg zielig en ligt als een hoopje hond op zijn plaats. Of hij snelt door de kamer en loopt zenuwachtig te doen. Het zal niet fijn voelen voor hem. Maar we hopen dat hij dan straks niet meer op elke langslopende loopse teef reageert... je moet wat als je naast de ingang van het hondenlosloopgebied woont....

Afijn, dat was het weekje wel weer. En komend weekend oud en nieuw!

De Baby:
Ten opzichte van vorige week zijn er weinig veranderingen. De baby is vooral bezig met zwaarder worden. De baby is nu gegroeid tot ongeveer 26 cm en 400 gram. Het beweegt van hot naar her in mijn buik ook al voel ik minder. De placenta is nu ongeveer even groot en zwaar als de baby. Dus de baby, plus placenta, plus vruchtwater en baarmoeder is nu ongeveer 1,5 kilo… Echt een zware bal in mijn buik.
Hoewel het kindje qua lengte al over de helft is, zal hij nog bijna 10 keer zo zwaar moeten worden! Vanaf nu komt hij iedere week zo'n 60 gram aan. Ik kom nu gemiddeld 500 gram per week aan. De huid van de baby is niet meer doorzichtig. Witte bloedlichaampjes worden gevormd, die belangrijk zijn voor de afweer tegen ziektes en infecties. De tong en het evenwichtsorgaan in het binnenoor zijn ontwikkeld. De baby trekt verschillende gezichten om de gezichstspieren te oefenen.
En dat is hoe je groeien kan, door alles maar te blijven oefenen.

En als het Gods tijd is zullen we je ontmoeten, maar blijf nog maar lekker even door oefenen!
We hebben weer een week mogen genieten van het wonder in mijn buik. Waar het in het verborgene groeit. Waar God ervoor zorgt en de enige is die écht weet hoe het gaat. En dát zal altijd zo blijven!

donderdag 29 december 2016

De 20 weken echo


Vandaag mochten we een uitgebreid kijkje nemen in mijn buik. We hebben de baby die daar groeit van top tot teen en van binnen en buiten gezien. Zo mooi hoe dat nu kán!
Zover als we dat nu kunnen zien is alles in orde met de baby. En dat is fijn om te horen. Maar hoe dan ook, de groei van de baby en alles van de zwangerschap is in Gods hand, en dat is een nog fijnere gedachte! 

Hier komt de hele rij aan foto's die we meekregen. Ze doen schandalig tekort aan alles wat we zagen maar er is ook zoveel bekeken! Daarom is er ook een film gemaakt en die heb ik online gezet natuurlijk : 



















Hier viermaal een zijaanzicht en telkens zie je andere details in het hoofd.


Hier kan je het gezicht goed zien met de ogen, neus en mond. In het rechteroog zie je ook de lens (kleine rondje).










Uiteraard ook een foto met de voetjes en 10 teentjes!


 Hier een poging tot 3D echo, maar de baby had daar niet zo'n zin in... Je ziet het gezicht met de neus, ogen en het linkeroor vlak boven de schouder. Voor de neus langs zie je de navelstreng. Over het gezicht heen zie je een rare streep dat komt omdat we door de linkerarm keken..

Tijdens de echo werd er bewogen als het stil moest liggen en stil gelegen als we een ander plekje moesten opzoeken. Maar we hebben uiteindelijk alles wel kunnen bekijken.

Het hoofdje met de mond, vol tandjes in aangroei, kaak (liep goed) en verhemelte was dicht.
De kleine hersenen, waren groot genoeg.
De borstkas met het hart (4 hartkamers met goed sluitende kleppen) en de hoofdslagaders (liepen de goede kant op). Alles super goed te zien met de kleuren rood en blauw!
De onderbuik met het middenrif, de maag (zat een klein beetje in), de galblaas, de beide nieren, de lever, de darmen en de blaas (was vol).
De ruggengraat (liep mooi recht en regelmatig) met het huidje eroverheen (dus geen open ruggetje).
De beentjes en armpjes (goede lengte),
handjes en voetjes (met 10 vingers en 10 teentjes).
De navelstreng met drie vaten en de placenta.
We hebben ook kunnen zien waar de navelstreng in het buikje komt en waar die aan de placenta vast zat.

Kortom, alles zit erop, erin en er aan!
Onvoorstelbaar wonderlijk gedaan!
Heer, hoe heerlijk is uw naam!
Wat wel nog een punt van aandacht is, is die placenta. Die zit namelijk aan de voorkant en dat zie je goed op deze foto. Boven het hoofd zie je een dikke massa en dat is zeker wel zo'n 5 cm extra waar tegenaan getrapt wordt. Logisch dus dat er nog vrij weinig te voelen was en is. Zeker van buitenaf zal het nu dus wel langer duren ook.
Ook ligt de placenta tot aan de baarmoedermond. Het is niet de bedoeling dat het in de weg gaat zitten tijdens de bevalling dus moet ik terugkomen voor een echo in maart. Dan gaat ze kijken hoe het er dan voor staat/ligt. Maar we kunnen er hoe dan ook niks aan veranderen. God zorgt ook voor ons in dit geval. We leggen het allemaal in Zijn Vaderhanden en vertrouwen op Hem.

vrijdag 23 december 2016

20 weken zwanger!

Inmiddels zijn we uiteraard weer thuis van ons weekendje Vlieland! Van de rust midden in het dagelijks leven.... Nathan had er een kies bij, Hannah moest naar paardrijles enz. enz...
Maar ik zal eerst nog even de link delen voor de foto's en een korte omschrijving geven van het weekend.

Album Vlieland
Op vrijdag gingen we richting Vlieland en hadden we de boot van 14:15. Toen we aankwamen hebben we de koffers afgegeven aan de koeriersdienst en zijn we boodschappen gaan doen.
Daarna zijn we naar het appartement gegaan en zijn meteen maar gaan eten op mijn verzoek....
Het appartement was heel comfortabel ingericht. Een aparte wc, ruimte met was/droogcombi, badkamer met bad, douche en dubbele wastafel. Een open keuken en huiskamer met uitzicht op het eiland en de vuurtoren ('s-nachts kon je als het helder was ook het licht van de vuurtoren van Texel zien!). Aangrenzend nog een slaapkamer met tv! Maar die hebben we niet uitgeprobeerd.


Op zaterdag hebben we om 1 uur de Vliehorsexpres genomen voor een tocht naar de grootste zandvlakte van Europa. Onder begeleiding van wat accordeonmuziek en uiteraard alleen bekende deuntjes. Ondertussen werd er ook het een en ander verteld van het eiland en hier en daar wat aangedikt voor het vermaak natuurlijk.


's-avonds zijn we uit eten geweest in een pannenkoeken/poffertjes restaurant.
Het smaakte erg lekker en onderweg ernaartoe reden we door de natte poedersneeuw!

Op zondagmorgen hebben we eerst een preek gelezen en zijn daarna gaan wandelen op het strand en in de duinen aan de andere kant van het eiland.
Daar hebben we dit keer geen zeehonden gezien maar hebben we wat 'schatten' meegenomen voor thuis. En we zijn heerlijk uitgewaaid!


's-middags togen we richting de vuurtoren want die zou open zijn voor bezichtiging volgens de folder van Landal. Helaas... eenmaal boven op de berg was de deur gesloten en op het bordje stond de tijd van die middag ook doorgekrast... helaas! Maar om bij te komen van de klim hebben we een tijdje zitten kijken naar de laatste boot die die dag de haven binnenkwam. En uiteraard ook genoten van het uitzicht.


En toen was het maandag al weer tijd om naar huis te vertrekken. 's-morgens hebben we de koffer afgegeven voor de koeriersdienst en hebben we rustig ontbeten en een lunch klaargemaakt voor onderweg. Rustig aan vertrokken we richting het dorp om daar nog wat souvenirs te scoren voor thuis. Voor Hannah en Nathan een t-shirt en een kwartetspel. Voor ons zelf nog een minivuurtoren, een zeehondenSneeuwbal en een magneet. Voor de oppassers thuis 3 zakjes thee.


Onderweg naar huis was het zonnig en daar houden zeehonden van. Toen we eenmaal benedendeks gingen zitten voeren we juist langs de zandbank en dus konden we nog even naar de zeehonden kijken!


Zo, dat was het dan wel weer! Een heerlijk weekendje weg met ons samen. Daar waren we wel weer even aan toe! Fijn ook dat het nog kon zo op de valreep van 2016! Thuis is alles goed gegaan, wat ook heel fijn is natuurlijk, dan ga je makkelijker weg. Maar we zijn altijd weer blij als we thuis komen hoor!

Eenmaal thuis was het verder weer een drukke week.
Een bezoekje aan de chiropractor (die kon mooi mijn rug weer rechttrekken na het slapen op een ander bed), de tandarts (ontstoken tandvlees) en de verloskundige.
Alles was verder goed hoor. Mijn bloeddruk 95 om 55... en we konden mooi de hartslag van de baby horen. Die heeft het wel naar zijn/haar zin daar! Ohja... ze waren het helemaal vergeten te vermelden dat we nu zélf een afspraak moesten maken voor een 20 weken echo! Dus dat heb ik snel gedaan en we konden gelukkig volgende week nog terecht! Dan is iedereen hier thuis vrij, dus eens bekijken wie we meenemen.

En toen was ook dit weekje weer voorbij! Hoe snel kan het gaan?!
We zijn nu dus op de helft van de zwangerschap! Terwijl we eigenlijk nog niet weten hoe lang die officieel gaat duren, maar ok. Al die weken die we hebben gewacht lijken nu zo snel voorbij te zijn gegaan. Terwijl iedere week op zich weer lang genoeg duurde.

D baby: is nu ongeveer 25 cm lang en weegt ongeveer 300 gram. De buikomvang is nu 14 cm en het bovenbeen is 3,5 cm lang. De kleine haartjes op de huid worden nu donsachtig. Ze worden later vervangen door stuggere haartjes. Nu zijn ook de wenkbrauwen én de wimpers te zien. Om weerstand te bieden tegen de lange periode in het vruchtwater wordt de huid nu beschermd door een vetlaagje, wit huidsmeer. Dit blijft zitten tot de bevalling. Op plekken waar veel haar zit, zoals wenkbrauwen, wimpers en hoofdhaar, zit meer huidsmeer. Als het een meisje is, dan is de baarmoeder nu helemaal compleet en zitten er zelfs eitjes in de eierstokken!

De baby laat steeds meer van zich voelen hoewel Freddy nog niks kan voelen van buitenaf... Het zijn ook nog steeds maar zachte bewegingen.

We zijn zó blij met de komst van deze baby, en het is er nog niet eens! Maar we ontvangen dit kind in genade uit Gods vaderhand.

vrijdag 16 december 2016

19 weken zwanger

Weer een week voorbij en die begon met de inmiddels bekende plopjes en schopjes.
Geweldig om te voelen! Ik was bezig met ons avondgebed toen het begon dus ik werd een beetje afgeleid. Maar in dit geval was het geoorloofd denk ik zo!
En de rest van de week werd ik regelmatig even afgeleid door een plopje en een schopje. Geweldige momenten zijn dat. Ik moet eerlijk zeggen dat het genieten nu weer een tandje hoger is gegaan. Geluk zit hem in de kleine dingen toch?

Het was waarschijnlijk wel opgevallen maar mijn buik is nu al dikker/breder dan bij de vorige zwangerschap. En dat betekent helaas ook minder ruimte van binnen. En dát betekent dan weer dat mijn lever in dit geval dus ook eerder klem komt te zitten. Ik heb gemerkt dat als ik veel zit op een dag dat ik dan zo af en toe al een steek voel. Even staan en rondlopen verhelpt het meestal, het scheelt ook dat ik weet wat er aan de hand is natuurlijk. Balen is het uiteraard wel, maar ik heb er nog niet constant last van, al zie ik dat wel gebeuren binnenkort. Tot die tijd denk ik er niet teveel over na hoor! 
Ik weet wel dat toen het bij de vorige zwangerschap om de hoek kwam kijken ik een beetje verslagen was. Ik wist dat het tot het einde zo zou zijn zonder enige vorm van verlichting. En nee dat is geen leuk vooruitzicht. Zeker nu ik met Nathan erbij minder rust kan nemen. Maar we weten niet hoe het nu gaat en daar houd ik me nu maar aan vast.

Verder voel ik me nu wel beter. Zo af en toe heb ik energie over. Dan doe ik vervolgens iets wat veel energie kost en zit ik dus de hele avond moe op de bank... maar ik voel me niet meer dag in dag uit verkouden, snotterig of ziek... en dat scheelt al een hele hoop. Sinds deze week neem ik elke ochtend een banaan bij het ontbijt en de dag dat er geen waren was het weer mis, duidelijk effect dus. Verder heb ik nog amper last van de ribben. Behalve bij een fikse niesbui... oef maar het gaat de goede kant op en ik denk inderdaad dat ik na 6 weken er wel vanaf ben gelukkig.

Ik slaap nog steeds goed, al kan ik niet meer op mijn rug in slaap vallen en wordt ik ook wakker als ik op mijn rug terecht kom. Maar als ik meteen weer in slaap val daarna is er geen probleem. Al wordt ik nog steeds niet wakker om te plasssen. Vaak rol ik me om en slaap meteen meer. En dan 's-morgens wakker worden van de buikpijn van een volle blaas... heel bijzonder want ik kan mij van de vorige zwangerschappen herinneren dat ik van begin tot einde er 's-nachts uit moest. Maar ik treur er niet om hoor!



Waar ik ook niet om treur is dat ik nu op Vlieland zit. Lekker een lang weekend weg met Freddy. En ik moet zeggen dat hij het goed heeft bedacht! Meteen al bij aankomst in de haven zagen we zeehonden zwemmen, we kunnen dus wel weer naar huis toch? Grapje hoor. We gaan heerlijk rustig aan doen en genieten van het mooie hier.

En de baby doet lekker mee: die is nu 20 cm lang en weegt ongeveer 240 gram. Inmiddels zijn alle tandjes gevormd en zitten klaar in het verhemelte. Zelfs een paar stompjes van de “grote mensen tanden” zitten er al. De baby is voorlopig erg gericht om de ontwikkeling: veel bewegen, regelmatig vruchtwater drinken om de organen te trainen, en af en toe met de ogen knipperen.
We gaan nog weer een week genieten van Gods wonder in mijn buik!

zaterdag 10 december 2016

4 maanden


Zo even tussen neus en lippen door nog een 4 maanden berichtje... was ik even vergeten namelijk!
Maar ik heb het toch wel redelijk op tijd nog voor elkaar gekregen toch? Het is toch wel een rare puntbuik aan het worden zo. Komt door de bobbel die naast mijn navel zit. En wat dat aan gaat maak ik de foto's van de verkeerde kant... Ach ja, jammer dan. De buik zal heus wel rond worden op het eind!

Voor de statistieken vergelijk ik het maar weer eens met de vorige 2! zwangerschappen.. leuk he?!

Deze zwangerschap:
2,8 kilo aangekomen
totaal 71,8 kilo
8 cm dikker geworden
totaal 101 cm
Bij Nathan:
5,1 kilo aangekomen
totaal 67,5 kilo
8 cm dikker geworden
totaal 97 cm
Bij Hannah:
3.8 kilo aangekomen
totaal 68,5 kilo
13 cm dikker geworden
totaal 93 cm

Ach ja ik weet ook wel dat velen van jullie het niet boeien kan. Maar ik vind het gewoon leuk om even te vergelijken.
Zo voelde ik bij Hannah met 18 weken serieus de eerste plopjes/schopjes en werd ik bij Nathan van binnen al helemaal opgerekt en probeerde hij mijn navel eruit te trappen.
Deze keer voel ik alleen wat zacht gefladder en geschuif. Dus verschil moet er wezen!
Op naar de volgende maand.

vrijdag 9 december 2016

18 weken zwanger

Zo ben je net zwanger en zo ben je al weer bijna op de helft!
Inmiddels is de buik toch echt behoorlijk zichtbaar. Alleen als ik mijn winterjas aan heb zie je niet dat ik zwanger ben. Maar dat zal ook niet lang meer duren.
Maar die gekke bult bij mijn navel, ik heb er gewoon een puntbuik van!

Ik kreeg nog een boze reactie van (tante) Anneke. Ik had het pakje niet geshowd die we van haar hebben gekregen. En dat klopt, dat was ik vergeten... sorry? Bij deze dan.
Dan maak ik ook even van de gelegenheid gebruik om te showen wat ik zelf heb gekocht voor de baby. Als eerste het eerste pakje wat hij/zij aan krijgt direct na de geboorte. En zeg nou zelf, de tekst is wel toepasselijk toch?
En dan nog een dubbel setje en een boxpakje die ik gewoon té leuk vond om te laten liggen.
En van Freddy mocht ik ze allemaal houden...


De baby: is nu 18 cm lang en weegt 200 gram. De buikomvang is zo groot als een brillenglas: 12 cm en het bovenbeen net zo hoog als een brillenglas: 2,3 cm. Voor ons kleintje al weer aardig groot, maar voor ons doen nog zo ontzettend klein! Vanaf nu zal duidelijk worden of het een kleintje blijft of toch groot. Iedere baby houd vanaf week 18 zijn/haar eigen groeicurve aan. Dus de getallen die ik vanaf nu noem zijn bij benadering, precies weten zullen we het niet. Van mij mag het een kleintje blijven, scheelt bij de bevalling, maar té klein hebben we liever niet. Gelukkig bepalen wij helemaal niks en heeft God alles in Zijn grote Vaderhand. Op die manier is alles precies zoals het wezen moet.

En waar er bij Nathan al flinke bewegingen voelbaar waren is het nu nog steeds een zacht gefladder en geschuif. Geen getrappel of plopjes nog. Bij Hannah voelde ik deze week het eerste plopje/schopje namelijk. Hoe bijzonder is het dus om ook nu al te merken dat ieder kind verschillend is vanaf het begin! 

Maar het is en blijft een wonder uit Gods hand. Zo mooi is dat. We zijn er vanuit gegaan dat Hannah wel eens enig kind kon blijven. 7 jaar hebben we uiteraard gehoopt op nog een kindje, maar altijd met in je achterhoofd het besef van het zal wel niet. En dan geniet je nog bewuster van het kind wat je wél mocht ontvangen. Hoe mooi is het dan als je dan nóg een kindje mocht krijgen. Hoe meer kan je daar dan nog van genieten? En hoe gelukkig ben je dan als er vlak daarna nóg een kindje verwacht mag worden. Het is goed om te beseffen dat het genade is waardoor wij nu ons derde kind mogen verwachten.

Psalm 72: 18 Geloofd zij HERE God, de God van Israël, die alleen wonderen doet.

vrijdag 2 december 2016

17 weken zwanger

Deze week begonnen de pijnlijke ribben wat weg te zakken. Hier en daar bezorgde een nies me nog wel een flinke pijnscheut maar meestal was dat snel weer over. Maar niezen, hoesten en neus snuiten moet ik nog steeds wel met een kussen tegen mijn ribben doen. Ik heb me laten vertellen dat dit wel 6 weken kan aanhouden... daar gaat mijn rust!

Inmiddels is ook de 2e babydoos binnen. Mijn moeder heeft hem opgehaald bij de Babydump.
Er is door de jaren heen niet veel veranderd aan de inhoud en het komt allemaal weer op de 'grote' hoop van spullen die we wel of niet gebruiken. Ook kregen we van Babydump weer een magazine met babysokjes erbij.



Mijn moeder heeft ook meteen het onderstel van de wandelwagen voor reparatie afgegeven. Die begon onderaan wat los te zitten zodat de wagenbak of de buggyseat er niet meer goed op geklikt kunnen worden. Nu is dit de juiste tijd om hem even weg te brengen, ivm het weer ga ik nu niet zo vaak naar buiten met Nathan, we hebben ook nog de buggy, en tegen de tijd dat hij terug is kunnen we hem nog even uittesten zodat hij weer goed werkt als de baby geboren is. Over een week of 6 moet hij weer terug zien.

Afgezien van deze gebeurtenissen heb ik niet veel te melden. Behalve dan dat het druk was met voorbereidingen voor Sinterklaas bij Hannah op school. Zij moest een surprise én gedicht maken. Sinterklaas thuis, zelf de cadeautjes voor ons gezin inpakken én nog een surprise en gedicht voor 'ik-weet-wie-ik-heb'. En dan is het zaterdag ook nog eens Nathan zijn verjaardag dus moest ik daarvoor ook nog wat cadeau's van zolder halen en inpakken. De loopfiets moest zelfs nog schoongemaakt en in elkaar gezet. Maar al die voorbereidingen zijn gelukt.

En dan is het ook nog eens de eerste van december geworden. En ik had bij de Action een leuke adventskalender gekocht en Hannah beloofd dat we die gingen vullen met briefjes waarop iets zou komen te staan. Een Bijbeltekst of een liedje. Ik ben al halverwege en we zijn gisteren maar begonnen met het scheppingsverhaal. Helemaal? Want God schiep de aarde tenslotte ook niet in 1 dag... Afijn. Ik heb goede hoop dat ik de rest op tijd af heb voor kerst ofzo... maar ik vind dit wel iets zinvols. Het doel is de rode lijn te volgen van schepping tot Jezus' geboorte en volgens mij kom ik aardig uit!

De baby is deze week vast weer gegroeid. Nu alweer 16 cm en 160 gram. Dus per centimeter 10 gram. Een hele prestatie voor zo’n kleintje. Ik voel nog steeds niet veel beweging maar het is er wel. Waarschijnlijk ligt het nu lekker weer tegen de placenta te slapen.
God zorgt voor ons en de baby dat weten we zeker. En hoewel we niet kunnen zien of de baby ook echt zo groeit en ontwikkelt als wat ik er allemaal over schrijf, we vertrouwen erop dat God zorgt dat alles met de baby is zoals het hoort, zoals Hij wil dat het is. Een hele geruststelling.

vrijdag 25 november 2016

16 weken zwanger

Weer een week voorbij en wéér een verjaardag gevierd.
Dit keer was het die van Sem, hij werd al weer 10 jaar!
Nu is het uit met de vierdagen en taart tot dat Nathan 1 jaar wordt.
Dat is ook al bijna!

De 1e Baby/zwangerschapsdoos is weer binnen hoor. Kan ik vanavond mooi aan de jillz!
Deze is van Ouders van nu. De luier gaat bij de stapel voor de eerste week. Dan kan al dat meconium mooi in wegwerpluiers! Op de speen staat niet meer I love Mama of Papa maar I love you. Wel zo leuk voor wie de speen dan ook ziet. Maar we zullen zien of we nu weer een spenenkind krijgen. Bij Nathan was het geen succes...

Verrekte tussenribspieren, nee daar had ik nog nooit van gehoord maar ik heb ze nu wel gevoeld!
Vorige week vrijdag heb ik 's-nachts op mijn rug liggen hoesten en toen schoot het er in... au au au, elke diepe ademteug doet zeer, arm optillen en hoesten is gewoon geen optie (zelfs neus snuiten niet...)
het gaat wel weer over met genoeg bewegen en toch regelmatig diep inademen. En ik zit nu regelmatig met de rode lamp op mijn longen gericht... alsof ik nog niet lang genoeg bezig was met hoesten, snotteren en ziek zijn (ik geloof dat deze zwangerschap mijn afweersysteem plat legt ofzo...)
Inmiddels gaat het al weer beter en kan ik weer zonder de nodige paracetamol. Ik doe wel voorzichtig en slaap op mijn rug, dat is gelukkig voor mij geen probleem. Als ik moet hoesten, niezen of mijn neus snuiten moet ik een kussen tegen mijn ribben duwen dan doet het minder pijn.
Maar oei oei wat wordt je ook daar weer extra moe van!

Dinsdag zijn we weer bij de verloskundige geweest. Dit keer hebben we de baby gezien én het hartje gehoord. Wat een machtig geluid is dat! Dat bezorgt me steeds weer kippenvel.
Alles was goed en wel, bloeddruk was ook netjes al ben ik vergeten te vragen hoe die was.
Nog even gepraat over mijn fantastische weerstand ahum.... en dat ik nu naast veel vitamine c en d ook mijn spuiten van b12 vaker ga doen. Ik ga het nu elke week doen ipv elke 4 weken. Ik hoop dat ik dan eindelijk eens een virusje voorbij kan laten gaan!
Verder is het een gezellig mens en voor je het weet heb je het over heel andere dingen lol.
Afijn, hier nog even een kiekje van de echo. Links het hoofdje en rechts een schouder en het armpje met de hand voor de mond. De baby lag heerlijk tegen de moederkoek gekropen, zal lekker warm zijn daar. De placenta ligt aan de achterkant, bij de 20 wekenecho wordt er natuurlijk gekeken hoever die naar beneden zit.

Ik blijf het zeggen maar elke week leven we in verwachting en dat is op zich al bijzonder. Dus ook deze week weer vol verwondering over het leven in mijn buik. Iedere keer als we lezen wat er deze week gegroeid is of wat de kleine deze week al kan zijn we bijzonder onder de indruk van Gods werk. Hij zorgt dat het allemaal goed gaat en alles op tijd gebeurt.

De baby is nu druk aan het groeien. Nu al 14 cm en 120 gram. Nog steeds niet veel, maar het groeit en het groeit. Het kan de ogen nu bewegen achter de oogleden en af en toe gaan de ogen open, soort knipogen. De kleine kan nu ook doffe geluiden van buitenaf waarnemen. Dus hij of zij kan ons nog niet afluisteren maar harde geluiden vind het niet prettig. Wij ook niet dus dat komt goed uit.

Tot zover nu dus ons enerverende weekje. Met Nathan en Hannah beleven we al heel wat maar met deze zwangerschap is er net weer een schepje bovenop. Wie weet waar we volgende week zijn beland?

vrijdag 18 november 2016

15 weken zwanger!

Weer een week voorbij! En weer een verjaardag gevierd!
Zo gaat dat in deze maand.
Zelf heb ik ook nog mijn verjaardag gevierd voor mijn schoonfamilie. Dus hadden we weer lekkere taarten van Arike. Dit keer monchou met pepernoten en aarbeienkwark. Superlekker!



Van mijn schoonmoeder kreeg ik een paar lieve slofjes voor de baby, zijn ze niet schattig?!



Ook kreeg ik een gewassen doopjurk voor de baby. In deze jurk zijn Freddy en zijn zus en broertjes gedoopt. Ik had hem eigenlijk bij Nathan al willen vragen maar er toen niet aan gedacht!
Nu komt er straks toch nog een gelegenheid om ook deze jurk te dragen en showen.




Inmiddels zijn er ook twee heren langs geweest om op zolder te kijken hoe en wat we daar kunnen gaan verbouwen. De plannen zijn reuze, de staat van het dak niet... het blijkt dat er waarschijnlijk een keer of een stuk dak is ingestort of in elk geval ingekort. Er zijn een aantal balken doorgehaald wat niet moest en dat komt de stevigheid van het dak niet ten gunste... dus áls we nu de zolderverdieping willen bebouwen moet eerst de constructie verstevigd worden. Dat geeft nog wel wat stof om over na te denken dus... want er is wel een pakjesboot aangemeerd in Appelscha, maar het goudschip heeft de haven gemist!

Maar de festiviteiten gingen gewoon door. Maandag vierde Joran zijn 11e verjaardag. Uiteraard ging dit gepaard met lekker (taart) eten en een toetje bij het avondeten. Nathan at natuurlijk ook mee want die wil gewoon hetzelfde hebben als er op ons bord ligt!

De baby heeft nog niet veel te vertellen wat eten betreft, die krijgt gewoon altijd wat mijn bordje bevat... maar ik kan wel zeggen dat ik nu zachtjes beweging heb gevoeld. Bijzonder is het als je ook op deze manier bevestiging krijgt dat er leven in je groeit! Er wordt gewoon een mens gevormd in jouw buik!

Dan kunnen we alleen maar met Psalm 139 zeggen:
Want Ú hebt mijn nieren geschapen,
mij in de schoot van mijn moeder geweven.
Ik loof U omdat ik ontzagwekkend wonderlijk gemaakt ben;
wonderlijk zijn Uw werken,
mijn ziel weet dat zeer goed.
Mijn beenderen waren voor U niet verborgen,
toen ik in het verborgene gemaakt ben
en geborduurd werd in de laagste plaatsen van de aarde.
Uw ogen hebben mijn ongevormd begin gezien,
en zij alle werden in Uw boek beschreven,
de dagen dat zij gevormd werden,
toen er nog niet één van hen bestond.

De lengte van de baby is op dit moment 13 cm en het gewicht 100 gram, een ons dus. De hoofdomtrek is 3 cm. De baby heeft nu vinger en teennagels, oogleden en wimpers. Het kan nu met de handen grijpen en schoppen met de voetjes. Deze bewegingen zouden van buitenaf voelbaar kunnen zijn, maar ik voel nog niks van buiten maar wel van binnen! Het is zo'n geweldige sensatie. Maar ik moet er wel rustig voor gaan zitten en er op letten. Als ik gewoon bezig ben dan voel ik het niet zo zacht is het nog.

Maar wat er ook gebeurt God zorgt voor ons allemaal!

vrijdag 11 november 2016

14 weken zwanger

Nee echt?
Ik haal de weken soms echt door elkaar. Maar ik heb het nu nagekeken in de agenda hoor. Écht 14 weken zwanger al weer!

Het was op zich een rustig weekje. Geen gekke dingen gedaan,  op mijn verjaardag na dan. Dinsdag hebben we hier thuis lekker een stukje appeltaart gegeten en het uitgebreide vieren doen we zaterdag met ook de aangetrouwde familie uit Groningen.

Nathan heeft zich ook goed vermaakt en zegt nu ook nadrukkelijk MAMA! Goed moment om dat natuurlijk rond de verjaardag van je moeder te gaan doen toch?

De baby: is nu zo zwaar als twee rollen pepermunt. Ik heb er nu nog niet erg op gelet of ik beweging heb gevoeld. Wel voel ik vrij duidelijk mijn baarmoeder zitten.
De baby is 12,5 cm van kruin tot stuit. Er is een lichte laag haartjes op de huid gegroeid en deze week zal de kleur ook duidelijk worden. Ook zijn de wenkbrauwen al gevormd, er zijn nog geen wimpers. We zijn benieuwd naar de kleur haar en ogen. Die beide factoren zijn dus al duidelijk. En hoe het uiterlijk is en karakter.
God weet het, Hij weet alles al van Zijn kind. Wij kunnen alleen maar wachten tot het geboren is en dan aanschouwen wat een wonder Zijn hand gecreëerd heeft.

dinsdag 8 november 2016

3 maanden zwanger!

Woehoe!
En weer een maandje verder en ik voel me nu zoveel beter! ok ok op een langskomend griepvirus na dan. Ik heb geen last van mijn rug en geen last van misselijkheid meer!
Alleen, ja energielevel is wel nog steeds laag maar ik heb nu natuurlijk een kind aan de rokken hangen naast eentje die al naar school gaat. En het is een handenbindertje aan het worden die Nathan.
Maar goed, we redden ons prima met af en toe een beetje en soms gewoon even niets.

Hier de foto van vandaag. Ik merk dat mijn buikje nu ook zichtbaar is mét de kleren aan en dat vind ik zó leuk! Ja je kan het nu wel serieus zien hihi. Ja als de jas eroverheen zit natuurlijk weer niet maar goed. Ik draag nu mijn broeken van na de bevalling van Nathan, dus nog geen zwangerschapsbroeken. Maar ik heb wel alles al in de kast hangen nu. Lekker makkelijk als het ineens wel moet.


Ik ben dus bijna geen gram aangekomen maar daar heb ik hard mijn best voor moeten doen he. Een week amper eten en 2 weken flink hoesten. Maar het was blijkbaar de moeite waard....
Serieus, ik hoop dat ik voorlopig niets meer onder de leden krijg want ik ben niets waard dan.
Maar we hebben het eerste trimester gehad! Nog 2 trimesters te gaan en dan zien we het baby'tje wat zich nu nog heerlijk in mijn buik nestelt!
God zorgt goed voor ons!

vrijdag 4 november 2016

13 weken zwanger!

En we zijn al in november beland én de eerste 3 maanden zijn om!
Sjonge wat vliegt te tijd!
Kon ik eindelijk weer normaal eten omdat de misselijkheid gelukkig écht verdween na de magische grens van 12 weken... werd ik datzelfde weekend goed ziek!
Naja, ook niet gek als je amper eet heb je bijna geen weerstand ook. Oh wacht... dat is sowieso al aan de orde als ik zwanger ben geloof ik... Nu ja als ik nu de griep te pakken heb hoop ik voor de rest van het seizoen klaar te zijn!
Maar ik ben goed ziek dus... en niet alleen ik want we hebben een complete zeehondencrèche hier in huis! Hoesten, kuchen, rochelen en keelpijn, verhoging of koorts. Het kan je zomaar treffen.
Hannah is ook een paar dagen thuis gebleven en heeft in elk geval niet meegedaan met gym toen ze wél op school was.
Dus.. zo kon ik nog niet normaal eten want door al dat hoesten was mijn buik pijnlijk en had ik weer geen echte trek. Hopelijk is dit wel snel weer over want je wordt wel sjaggo van alle dagen moe zijn!
Ik neem veel vitamine C en ben ook Propolis bij gaan nemen wat mijn weerstand moet verhogen. Ik hoop dat het werkt!

Verder heb ik heus wel wat dingen gedaan hoor. Ik heb mijn zwangerschapskleren van zolder gehaald en de andere dozen weer op zolder gestald en daar wat opgeruimd. Ook alle spullen staan nu weer netjes achter het gordijntje in onze inloopkast. Dus geen uitstalling van jewelste meer. Dat slaapt meteen een stuk rustiger!
Wat ook fijn is dat ik de afgelopen dagen eigenlijk geen last van mijn rug had! Nu zou het zomaar kunnen komen van de vitamine C die ik nu in hoge dosering neem. Zoiets las ik dus laatst. We gaan het wel merken als ik weer beter ben want eerder stop ik er niet mee. En als de rugklachten dan terugkomen ga ik gewoon weer meer vitamine C nemen en dan elke dag! Het is gelukkig ook nog gezond voor me!

Niet zo gezond voor me... Mijn moeder en zus Arike zijn naar de Makro geweest en hebben daar 2 kilozakken met snoep voor mij gehaald.... Engelse drop en Salmiak. En eigenlijk vind ik de Engelse drop té zoet, maar als je af en toe eentje neemt is het nog wel uit te houden. De Salmiakkogels blijven favoriet! Zoet is dus nog steeds niet echt mijn ding. Ik had glutenvrije cupcakes met chocolademousse erop maar die waren mierzoet! Ik heb ze stukje bij beetje opgegeten maar ik hoef ze niet meer! Doe mij maar een zakje hamkaas chips of kaasknabbels ofzo...

Ach ja, ik kom de dag wel door hoor! Maar ik heb wel een nieuwe soort favoriet fruit ontdekt: Mandarijnen! Lekker sappig, dus goed voor de vochtinname, niet te zoet en liefst nog wat zuur. En op de een of andere manier zijn ze zoet ook wel lekker. Tja die vochtinname, ik drink echt te weinig. Ik weet het! Bij mijn vorige zwangerschap hing ik zowat onder de kraan van dorst en nu heb ik echt geen trek ik water of thee en zelfs sap of fris drink ik amper. Het is dat Freddy 's-avonds voor ons inschenkt anders zou ik na het avondeten amper nog drinken. Ik dwing mezelf om voor het slapen gaan 2 bekertjes water te drinken maar soms lukt dat gewoon niet. Ik moet er sowieso 1 om mijn pillen in te nemen en daarna nog 1 wil gewoon niet altijd. Maar ja... mijn urine stinkt gelukkig nog niet dus ik ga er vanuit dat het nog wel kan. En anders slik ik alvast aardig wat vitamine D en neem ik veel vitamine C voor de weerstand. Zal je altijd zien als ik daarmee stop krijg ik een blaasontsteking!

Maar dat is dan voor de volgende keer!

De baby groeit onverstoorbaar door. De afgelopen week is het gegroeid tot ongeveer 9 cm van kruin tot stuit en de beentjes zijn 2 cm. Het gewicht is zo’n 40 gram, zo zwaar als een rol pepermunt. Ook deze week zal het gewicht weer verdubbelen, dus 2 rollen pepermunt, maar de lengte van kruin tot stuit neemt maar zo’n 3 centimeter toe. Dus de baby wordt steeds “molliger” en gaat daardoor steeds meer op een gewone baby lijken.
God houd ons allemaal in zijn hand. Een geruststellende gedachte nu we van de baby zelf nog niet veel merken, alleen de gevolgen van de zwangerschap kunnen merke. Dag aan dag draagt hij ons!

vrijdag 28 oktober 2016

12 weken zwanger!

Het misselijk en moe zijn heeft doorgezet en ik ben het nu echt elke dag en praktisch de hele dag ook... niks leuk maar het hoort erbij! Het schijnt te maken te hebben met de piek van het hormoon HCG wat nu aanwezig is. Als het goed is neemt die piek snel af en heb ik er geen last meer van.
Ik heb eens even terug zitten lezen en het misselijk zijn is elke zwangerschap een tikje erger. Ach ja, als andere dingen dan een tikje minder mogen? We zullen zien we zullen zien!

Was ik vorige week toch zomaar vergeten dat we een eerste pakje hebben gekregen van opa en oma de Ruijter! Die moeten we uiteraard nog even showen! Wel in maat 62 dit keer want een écht kleintje zal het niet worden en anders is het er toch wel snel uit, aldus oma!

Dan nu iets minder leuk nieuws... Marley, onze poes van 2 jaar oud, besloot de tunnelbak van de N381 te nemen... en heeft dit helaas dus niet overleefd. Dit is al onze tweede kat die we aan die weg hebben verloren. In 2012 werd onze kater Winnie daar aangereden... En ook hij was toen 2 jaar oud en ook hij was een vondeling. Ik ben er de hele dag verdrietig van... Marley was zo'n leuke kat. Lekker speels en wild en geen slome dikzak. Kwam kopjes en krabjes geven wanneer zij wilde en speelde zelfs met de hond! Maar helaas is dat nu allemaal weer over....

En dan snel weer over naar het leuke nieuws! Afgelopen maandag zijn we weer naar de verloskundige geweest. Voor de gelegenheid had ik me ook even gewogen en ik ben echt geen gram aangekomen hoor! Eerder een ons afgevallen. Maar wat wil je ook als je amper eet? Energie verbruik ik wel als een tierelier! Mijn bloeddruk is gemeten en die was 90/65 ... niet hoog dus, maar dat vermoeden had ik al he? Ik mag dus lekker aan de salmiak blijven gelukkig... Uiteraard hebben we ook even de baby bekeken en volgens de metingen zitten we goed wat de uitgerekende datum betreft! Hier natuurlijk even een foto's!



Rechts op de foto is steeds het hoofdje te zien en dan verder naar links het lijf en onderaan de benen. Ook dit keer weer lange stelten en zwaaiende armen. We hebben de baby van alle kanten kunnen bekijken en wederom een kloppend hartje mogen zien. Wat is dát toch een wonder he!

Zeker als je bedenkt dat ik precies 3 jaar geleden nog een laatste keer onder het mes moest om cystes en verklevingen te verwijderen... en blijkbaar is het nu zó schoon dat ik al voor de tweede keer ná de operatie zwanger ben! God verricht nog steeds wonderen!

Deze week heb ik ook eindelijk mijn eigen kast uitgemest. Was wel nodig ook! Alles wat ik van de zomer niet aankan, eruit! Wat ik deze winter niet aankan, eruit! Stapeltjes gemaakt van dingen die ik na de geboorte wel ga dragen en de rest kan in een doos op zolder. Dan kan de doos met zwangerschapskleding naar beneden.
Ik heb bij Nathan ook eindelijk de maat 74 maar uitgezocht en in een doos gedaan... snif onze kleine jongen wordt óók groot! Hij zit nu dus in maat 80 en ik gok erop dat hij daarmee de winter wel door komt.

Baby: die begint steeds meer te groeien, was het eerst nog 1 mm per week, werd dat al gauw per dag en nu al meer dan 2 mm per dag. Ook het gewicht neem steeds sneller toe.
Afgelopen week is de baby gegroeid tot ongeveer 6-7 centimeter en 14-20 gram. Komende week zal het tot 9 centimeter groeien (van stuit tot kruin), en zeker 30 gram gaan wegen.
Afgelopen week zijn ook de nageltjes gevormd en zijn de darmen teruggetrokken in de buik. In verband met plaatsgebrek zaten ze eerst nog in de navelstreng. De baby kan ook smaak waarnemen van het vruchtwater, we hopen dus dat hij/zij van salmiak houd.
Deze week worden de stembanden gevormd maar die worden pas buiten de baarmoeder gebruikt en getest, dus is dan pas duidelijk of ze goed zijn aangelegd.

Samen met Hannah hebben we alvast een lijstje gemaakt van wat wij denken dat het geslacht van de baby is en hoe zwaar en lang etc. de baby bij de geboorte is. Nu moeten we nog even een rondje ermee doen zodat iedereen het kan invullen en dan eens zien wie er het dichtste bij zat!
Maar daarvoor hoop ik nog wel een 28 weken te hoeven wachten hoor!

vrijdag 21 oktober 2016

11 weken zwanger!

Het ging allemaal wel aardig... ik ontdekte dat salmiak mij de dag door hielp en dus at ik dat als ik me slap of misselijk voelde. Maar ergens rond donderdag of vrijdag was ik ineens enorm moe! en enorm misselijk! En niks werkte er tegen. Ik heb nergens trek in maar wil wel eten. En dan neem ik wat en dan bevalt het me niet... en dan heb ik mijn avondeten op en vervolgens daarna nog geen trek! Ik kan dan elke avond wél een zakje chips eten (uitdeelvariant) en dat is het dan...
Ach ja! Zo kom ik ook niet extra aan zal ik maar denken. Maar ik hoop toch van harte dat het snel over is!

Verder was het gelukkig lekker herfstvakantie voor Hannah. Dat betekende voor mij lekker uitslapen en voor haar relaxed opstaan. Want gek genoeg wordt ze elke dag wel om 7 uur wakker of ze nu mag uitslapen of niet. Ook kwam vanaf woensdag oma Huisman logeren. Dat was voor Hannah en Nathan een verrassing. Hannah vond het geweldig en Nathan wat minder... die moest echt enorm wennen! Iets met eenkennigheid gok ik.... och voor ze weg is zal het wel koek en ei zijn denk ik...


Verder werden er in de badkamer en kinderkamers verwarmingsplaten gemonteerd door Harm die wij kennen uit onze kerk (met wat hulp van Freddy). Dit had nogal wat voeten in de aarde... Hoewel Harm eerst dacht wel met een middagje klaar te zijn kostte het hem toch 3 dagen!
Ach ja, hij heeft alle dagen lekker meegegeten bij het avondeten en zijn aanwezigheid was ook wel gezellig. Hij is helaas nog niet klaar want er hangen nu 3 verwarmingsplaten met lekkende kniekoppelingen.... iets met een productiefoutje... Gelukkig lekt het niet veel maar ze moeten nog wel vervangen worden uiteraard... maar na 3 dagen kou wilden we eerst wel weer even opwarmen!
En dat zijn we nu dus aan het doen! Lang leve de verwarming!

Ik heb ook nog even met de huisarts gebeld want ik had vorige week maandag bloed laten prikken. Ik vergat alleen steeds de waardes van mijn schildklier op te vragen. En die zeggen inderdaad dat ik mijn medicatie wel ff mag aanpassen. Gelukkig was ik daar maandag al mee begonnen dus is mijn lijf al druk bezig om opnieuw ingesteld te worden. Nu moet ik weer opnieuw de waardes laten prikken als ik de medicijnen 6 weken heb bijgesteld, voor de zekerheid. Ik hoop dat ik er aan denk!

De baby is weer lekker gegroeid. Bijna even groot als mijn pink. Het weegt ongeveer 8-10 gram steeds een beetje meer. De navelstreng is nu helemaal af en voert ook afvalstoffen af. Nu is de baby dus ook aan het drinken van het vruchtwater wat vervolgens weer uitgeplast wordt. Gelukkig wordt ook het vruchtwater constant ververst! De baby schopt nu ook, maar dat voel ik echt nog niet. Al de organen zijn gevormd en werken ook. Ze zullen nu alleen nog maar groter groeien en beter gaan werken. Deze week worden de irissen gevormd en groeien de oogleden over de oogjes. Die blijven dan nog lang dicht.

Maar voor nu is de week weer voorbij! Voor baby en mij is het hard werken maar gelukkig komt dat allemaal goed! God zorgt voor ons!

vrijdag 14 oktober 2016

10 weken zwanger

Tja... mijn hoofd loopt over, het is er complete chaos... en dat is vreselijk irritant!

Gelukkig is het nu voor Hannah herfstvakantie en hoef ik dus niet meer op tijd op om haar de deur uit te krijgen en naar school.
Wat Nathan betreft heb ik dit moment ook uitgekozen om te stoppen met de ochtendvoeding.
Tegen zijn eerste verjaardag wil ik ook de avondvoeding klaar hebben.
Ik merk dat mijn lijf gewoon tekort krijgt en daarnaast ben ik al zo blij dat we dan de 1 jaar hebben gehaald dat ik het prima vind om dan te stoppen.

Afijn, deze week ga ik dus proberen om Nathan om 8 uur aan het ontbijt te zetten zonder eerst nog een voeding te geven.
We zullen zien of het een succes is, zo niet dan nog geen man overboord dan duurt het gewoon ietsje langer.

Afgelopen week ben ik weer bij de chiropractor geweest en ik merk zowaar weer verbetering in.
Maar ik merk ook dat het echt sparen is voor dingen die ik moet doen. Als ik boodschappen moet doen dan doe ik ze allemaal op 1 dag en de rest van de dag geen andere huishoudelijke taken. Ok misschien wat was maar dat wás het dan.
En zo gaat dat de hele week door. Bewegen is nog steeds goed natuurlijk en dat ontbreekt er ook echt niet aan met Nathan in huis. Hij is de box nu snel zat en wil dan op ontdekkingstocht door de huiskamer. Tja dan kán je niet stilzitten!

Nou.. ik was moe dus deze week en dan toch druk in je hoofd zodat je niet op tijd gaat slapen maar achter de pc blijft hangen om te bloggen enzo... maar Nathan zijn blog is bijna bij, deze helemaal en nu die van Hannah nog. Daar ga ik in de herfstvakantie met haar zelf aan werken want ze is al weer 8,5! Grote lieve meid is het. Ze is ook een prima hulp als het nodig is, maar verder geniet ze gewoon van het kind zijn en dat is leuk om te zien!

En dan te bedenken dat we nóg zo'n mooi kind mogen krijgen. Nummer drie al weer! Wie dat 10 jaar geleden tegen mij had gezegd die had ik verontwaardigd aangekeken denk ik, of ik was boos weggelopen. Dat zég je niet tegen iemand die net een diagnose Endometriose heeft gekregen en een kans op zwanger worden die nihil wordt genoemd...

Máár God doet wonderen. En dat mogen we dan ook van Hem verwachten en om bidden.

Baby: Deze week dus 3,6 cm. Deze week gaat de baby steeds meer bewegen en dat zijn eigenlijk gewoon stuiptrekkingen. Uiteraard zullen er ook deze week dingen aan het groeien zijn, maar er staat niks bijzonders in de planning. Dat de baby deze week ongeveer 2 mm per dag zal groeien is op zich al een prestatie!!

Mijn buik ziet er enorm opgeblazen uit. Daardoor lijk ik al verder dan ik ben. In vergelijking ben ik nu even dik als ik met Nathan was toen ik 4 maanden zwanger was. Ook zit ik met een rare bult bij mijn navel die gaat hangen en trekken. Daar heb ik bij Nathan dus enorme trekkende pijn gehad en waarschijnlijk is dit nu een littekenbreuk of buikspierbreuk. Ik heb er niet naar laten kijken trouwens. Wie weet doe ik dat na deze zwangerschap wel.
Maar op de buikfoto's zie je de bult bij mijn navel ook wel. Wat dat aangaat heb ik de foto's vanuit de verkeerde hoek gemaakt maar ik laat het wel zo. Ik ben benieuwd hoe dit zich verder ontwikkeld.

Maar voor nu is dit blogje weer uit. Op naar de volgende!


vrijdag 7 oktober 2016

tadaaa! 9 weken zwanger!

Topweek! Echt super gewoon. Eindelijk mag ik het van de daken schreeuwen, en dat doen we dan maar niet want dat dak is zo hoog... maar héhé!

Zondagavond na de soep serveerden wij een verrassingstoetje!
En kreeg Nathan een rondje van het huis!

Maandag de eerste afspraak bij de verloskundige. Super om eindelijk bevestiging te zien van wat we al wisten: er zit een baby in mijn buik! We hebben het hartje zien kloppen... wauw!
Ik wordt er nog stil van! God doet weer een wonder geschieden en laat een klein kindje groeien in mijn buik!

Maandagavond gingen wij naar Oma Huisman, omdat we toch naar de IKEA moesten.. ahum!
Hierna mocht Hannah nog even met de zus en broertjes van Freddy bellen en dat was ook leuk!

En ja, er kwamen reacties dat er hier en daar een woordje was gevallen wat verdacht was. Maar ik denk dat dit meewerkt voor de spanning zal ik maar zeggen. De pret was er niet minder om! En iedereen is er superblij mee! We genieten van alle felicitaties en gelukwensen die we van iedereen krijgen. Ons geluk is groot en dat beseffen we heel goed!

Wat iets minder goed gaat is het herstel van Arike. Helaas had zich een abces gevormd in haar buik en dat is donderdagavond nog weggehaald. Nu heeft ze een drain voor de afvoer van het vocht en moet ze maandag weer terug voor controle. Gelukkig wonen we met mijn familie in 1 boerderij dus is het makkelijker om voor het gezin te zorgen, maar het is vooral vervelend voor haar.
We hebben haar verjaardag dus nog niet echt kunnen vieren, maar dat komt vanzelf wel!
Het bevalt haar in elk geval prima om in haar moeders bed te vertoeven overdag. En ze hadden samen al bedacht dat ik daar ook wel kon gaan liggen in mijn kraamweek, dan hoeven ze niet naar boven! En dat is eigenlijk wel een superidee, dan ben je boven ook niet zo verstoken van alle aandacht en verhalen van de kinderen en de visite hoeft niet naar boven.

Baby: Officieel mogen we de baby nu Foetus noemen, maar wij noemen het gewoon ons kind. De baby is nu ongeveer 3 cm groot en weegt even zwaar als een paar paperclips: 5 gram!
De oogjes zijn nu open, maar daar groeien straks de oogleden overheen, dan blijven de oogjes nog ongeveer 15 weken dicht. Ook groeien deze week de oorschelpen en het bovenlipje. De grootste mijlpaal is dat het staartje verdwijnt. Het begint meer een meer op een echt mensje te lijken. Deze week zal ook aan de buitenkant duidelijk worden of het een meisje of een jongen is. Ik heb ook dit keer helemaal geen sterk idee hierover. En we houden het ook lekker een verrassing! Maar Hannah verkondigde al meteen dat ze heel erg hoopt op een zusje (misschien wel meer dan vorige keer!)
Het is een cadeautje waarvan alleen God de inhoud weet. We zullen het uitpakken en ons laten verrassen over alles. God is groot!

vrijdag 30 september 2016

8 weken zwanger

Bijna mogen we het vertellen, dit weekend! Zondag ná de maaltijd serveren we een verrassingstoetje!
Freddy heeft de muisjes bij de supermarkt vlak bij zijn werk gehaald. En bijna zagen de collega's het... toch maar 2 zakken pepernoten er bovenop gelegd. Vonden de collega's helemaal niet erg dat hij daarop trakteerde! De print voor Nathan zijn shirt is ook opgestreken en hij ziet er superleuk uit!
Ik ben zo benieuwd benieuwd benieuwd!


Ondertussen nog een druk weekje gehad. School gaat gewoon door voor Hannah natuurlijk en ook Nathan gaat gewoon door. Inmiddels krijgt hij alleen nog in de morgen en in de avond borstvoeding. Hij is nu 10 maanden dus krijgt hij verder genoeg voeding binnen naast de borstvoeding. Daarnaast merk ik dat hij dan 's-avonds meer heeft en in 1 keer in slaap wil vallen. Soms dan... en soms is hij nog niet klaar om te slapen. Dan halen we hem er weer uit en legt Freddy hem er een half uur later alsnog in. En ja dan gaat hij wél slapen.

Vrijdag, vandaag dus, is Arike geopereerd en dat is allemaal goed gegaan. Ze mocht ook weer naar huis en kan nu thuis verder aansterken. Gelukkig hebben Papa en Mama hun slaapkamer beneden. Daar ligt ze dan lekker op bed en kan ze door Mama verzorgd worden terwijl de rest de kids opvangt. Gaat helemaal goed komen!

Wat toch wel lastig is.... trek! geen trek.... trek! geen trek.... bij het ontbijt moeite om niet over mijn nek te gaan en een uur later trek hebben, maar waarin? GEEN IDEE!
Ik heb ook al 2 keer migraine gehad omdat ik vergeet mijn vitaminepil in te nemen.... die krijg ik 's-morgens niet doorgeslikt! Nu dus alles maar 's-avonds hoewel dit niet goed is voor de schildkliermedicatie maar het zij zo. Ohja... en tandenpoetsen laat ik 's-morgens ook even achterwege... blegh!

Baby: De baby is nu bijna 3 cm groot. Het kan ondertussen de armen en benen bewegen en heeft dus al knieën en ellebogen. En als we het zouden kunnen zien: er is nu duidelijk of zich in de buik eierstokken of balletjes hebben gevormd. Ook is het kanaal voor de plasbuis aangelegd en de anus gevormd. Allemaal bijzondere gebeurtenissen die God in de hand heeft. Wij kunnen de baby nog niet zien of vasthouden, maar God laat het al niet meer los. Dat is voor ons goed om te weten: Hij zorgt voor dit kind.

vrijdag 23 september 2016

7 weken zwanger!

Echt... af en toe wil ik het uitgillen! Máár we hebben een datum geprikt waarop we het gaan doen... nu nog even bedenken wanneer!
Ik heb al wel een schets gemaakt voor een t-shirt met print voor Nathan. Dit keer aan hem de eer om het uit te dragen. En ook echt in het thema wat ik bij Hannah al had: eendjes!

Ondertussen gaan de dingen hier in huis gewoon door. 10 minuten gesprek, informatieavond op school. Allemaal leuk om te zien wat Hannah dit jaar weer gaat beleven. Oh en wat zou ze vinden van ons geheimpje!

Vanaf nu kan Nathan eindelijk mee op de fiets. Ik heb een nieuwe elektrische fiets zodat ik, ondanks mijn rugklachten, toch mee kan om de kinderen naar school of huis te brengen. Maar Nathan kon nog niet mee want het stoeltje paste niet op mijn bagagedrager! En deze week kwam Stella de beloofde bagagedragerverlenger monteren! Nu kan ik én Nathan in het stoeltje achterop én mijn fietstassen achterop. Gelukkig fietste ik al met ondersteuning want de fiets wordt er wel zwaarder van...
Maar kijk eens hoe mooi!
















Hier gaan Nathan en ik veel plezier aan beleven. Nu alleen nog even een fietshelm voor hem regelen.

Zo heb je warm weer op 14 september en zo lijkt het ineens wel herfstvakantie. Reden genoeg om een lekker warme snack te maken en die rustig op te peuzelen. Ok, ik heb het bescheiden gehouden en het gedeeld... Maar de brownie was lekker en glutenvrij dus niemand kijkt er dan vanop dat ik hem niet voor iedereen gebakken heb. Wel zo handig...

Ondertussen ben ik bezig met het bijwerken van Nathan zijn blog, en toen dacht ik : wellicht is het handig als ik meteen een nieuw blog maak? Dus zo gedacht zo gedaan en Nathan heeft een eigen blog. Anders kan ik straks op het oude blog niet posten over de derde zwangerschap!

Via de mail heb ik ook een afspraak gemaakt voor de eerste controle bij de verloskundige. Ik had zo'n fijne klik met de verloskundige die hier de controles kwam doen na de bevalling van Nathan dat ik graag bij haar onder controle ga voor deze zwangerschap. In het ziekenhuis hebben ze niets meer voor mij kunnen betekenen dan een normale verloskundige kan doen. En anders ben ik zo in het ziekenhuis hoor. Maar ook zij was razend enthousiast en wilde meteen een telefoontje plegen. Maar aangezien niemand anders hier nog van op de hoogte hoort te zijn heb ik haar nog even af kunnen houden. De afspraak staat gepland op maandag 3 oktober. Toevallig kon Freddy die dag al niet meerijden met Anneke en heeft hij maar gezegd dat hij thuiswerkt en direct een afspraak bij de tandarts maakt... slimmerd!

Baby: Deze week een echte mijlpaal: de hersenen beginnen te werken, nu zal duidelijk zijn of ze goed zijn aangelegd. De maag en lever zijn ook al aan het werk en het hartje klopt zo’n 60 keer per minuut! Deze week groeit er een skelet van kraakbeen. De botcellen komen pas over een paar weken. De baby is nog maar zo groot als een duimnagel en toch zijn er al zoveel dingen die werken of aan het werk zijn. Het is een echt mensje in wording: Gods kind!

vrijdag 16 september 2016

6 weken zwanger


En niemand die het nog weet behalve wij.... en de grote God die het ons geeft!
Hoe leuk is dat om zo'n piepklein geheimpje te hebben. Steeds een piepklein stemmetje wat het in je oor fluistert! Het is een wonder telkens weer. Na het wonder van Hannah én Nathan mogen we het nóg eens meemaken?! Heer niets zou te wonderlijk zijn voor U!
Ik voel me dit keer nog niet érg zwanger... geen pijnlijke tepels, maar dat heb ik wel elke ovulatie gehad (3 keer sinds ik bevallen ben van Nathan) en het zal wel meespelen dat ik nu nog voed. Maar die borstvoeding loopt wel terug. Dat merk ik aan Nathan. Hij is maar aan het rommelen 's-avonds en wil telkens nog meer. Maar leeg is leeg, dan moet hij gewoon even wachten.. afijn het komt vanzelf wel goed. Ik heb goede hoop dat we de 1e verjaardag samen nog wel halen.
Wel voel ik weer veel trekken in mijn buik en heb ik regelmatig steken in mijn onderbuik. Het is ook wel fijn om te weten dat dit erbij hoort. Maar het had van mij niet gehoeven!
Ik heb sinds begin deze week ineens minder pijn in mijn onderrug. Zeer prettige bijkomstigheid natuurlijk maar ik ben benieuwd hoe lang dit duurt. Ik slaap met een klein kussentje onder mijn knieën als ik op mijn rug lig en als ik op mijn zij lig dan ligt het kussentje tussen mijn benen. Ik merk dat als ik dit niet doe het naar mijn onderrug trekt.
Verder ben ik natuurlijk moe en er heerst chaos in mijn hoofd... maar die was nog niet weg dus is nu dubbel zo erg vrees ik... hopelijk helpt het als ik dingen ga opschrijven maar ik loop met Nathan zijn blog vreselijk achter...

Afgelopen woensdag vierden we mijn vaders verjaardag. Hij werd 65! Een mooie leeftijd, maar hij mag nog even doorwerken voor hij van zijn pensioen mag gaan genieten. Uiteraard had hij de eer om kennis te maken met zijn dubbelganger:















We hebben voor het eerst op zijn verjaardag buiten gezeten om lekker taart te eten en zelfs de visite werd 's-avonds buiten ontvangen! Heel bijzonder dat weer... 
Wat ook wel bijzonder is... ik heb geen trek in thee! En normaal drink ik daar zeker een pot van op een dag, dus dat moet gaan opvallen... nu ja, we zullen zien of ik het kan verdoezelen!
In elk geval is het eerste weekje om waarin we het geheimpje weten!

Baby: Het hartje klopt al. De afgelopen week is er een begin gemaakt met de ontwikkeling van de hersenen. De kaken zijn gevormd met zelfs al het begin voor ieder tandje! Ook zijn nu de handjes en vingertjes te onderscheiden hoewel ze nog niet de juiste vorm hebben. De baby is nu zo’n 7mm en groeit de komende week nog 3mm. Onvoorstelbaar wonderlijk gedaan!

zaterdag 10 september 2016

De test...

Zoals je op de foto kan zien zijn we dus wél in verwachting!!

Op 9 september 2016 heb ik de test gedaan... meer omdat ik wel vaker een onregelmatige cyclus heb en op een gegeven moment gewoon zekerheid wil. Dan is het uit mijn hoofd en kan ik ook weer gewoon doen. Want je gaat op elk klein detail letten, of je het nu wil of niet... Ik had online goedkope zwangerschapstesten en ovulatietesten gehaald. Zodat ik mijn cyclus eens in de gaten kon houden. Ik voelde namelijk wel mijn ovulatie maar had dan bijvoorbeeld een hele week last van pijnlijke borsten (erg fijn als je borstvoeding geeft...). Maar wánneer nou die eisprong was dat wilde ik dus met die testen controleren. Ik had namelijk een cyclus van 5 weken maar voor mijn gevoel werd ik 3 weken na mijn ovulatie ongesteld en dat klopte niet...

Afijn, 9 september deed ik 's-avonds in de badkamer de test. Geen zin om in een potje te plassen dus ik stak het staafje gewoon in de wc... en ja hoor ook dit keer kwamen er 2 strepen! Ik was eigenlijk toch wel heel erg verbaasd. Ik had mij mentaal helemaal ingesteld op niets en dat ik de dag erna met maandverband mocht sjouwen op de verjaardag van mijn zwager... maar dat hoefde niet! Dit keer was ik dus te verbouwereerd om de test ff leuk in te pakken. Ik ben met de test en de gebruiksaanwijzing naar Freddy gelopen in de slaapkamer en heb hem gevraagd eens te kijken... Maar zijn oordeel was snel klaar: WAT?! Precies dat... Toen hebben we snel even mijn uitgerekende datum uitgezocht. Eerste dag laatste menstruatie, 5 augustus. Duur cyclus 28 dagen. Toch maar, want volgens mij had ik de vrijdag ervoor wel iets rozigs gezien in mijn onderbroek.. en kijk nou eens naar de datum! 12 mei 2017 verwachten wij ons derde wonder! Uiteraard gokken we erop dat het de 13e wordt, onze 12e trouwdag! Zou een mooi cadeau zijn toch?

Tja... en toen moesten we natuurlijk nog gaan slapen! En mooi weer spelen is niet zo moeilijk maar om je mond te houden op een verjaardag is wel verdraaide lastig! Het is ons gelukt (hebben we achteraf begrepen) en niemand had iets door die dag. En toen besloot Freddy om er dan maar duimendik op te leggen dat hij weer op dieet was. Tonijntje hier, theetje daar en noem maar op. We moesten de schijn nog even volhouden tenslotte!

We zijn God dankbaar voor alles wat Hij ons hierin geeft. Voor Hem is niets te wonderlijk! En we bidden Hem elke dag of Hij voor ons wil zorgen. En over acht maanden weten we wáár Hij ons op heeft laten wachten! Ons derde wonder is in wording! Wie had dát ooit durven dromen?

vrijdag 9 september 2016

Wat er aan vooraf ging





Hallo, leuk dat je dit blog leest! Wij zijn Freddy en Joke Vermanen.
Freddy is 34 jaar en ik ben nog 33 lentes jong. Dit jaar vierden wij onze 11e trouwdag! 
Hier kan je in het kort kort ons verhaal lezen.
In 2006 is er bij mij (Joke) Endometriose ontdekt. Dat betekend dat er in mijn buik baarmoederslijmvlies buiten de baarmoeder is gekomen. Normaal wordt het slijmvlies in je baarmoeder afgebroken als je ongesteld wordt en raak je het zo kwijt. Maar als het buiten je baarmoeder zit, raak je het dus niet kwijt. Het gaat wel bloeden waardoor het steeds meer wordt en (in mijn geval) cystes gaat vormen in je buik en ook je eierstokken.
Ik heb inmiddels 4 operaties gehad om cystes en verklevingen weg te laten halen. Na die operaties heb ik 2 maal injecties gekregen die mij 6 maanden in de overgang zouden brengen. Hierdoor wordt de cyclus gestopt en zou de endometriose niet verder kunnen groeien. Helaas hebben die beide keren overgang niet kunnen verhelpen dat ik opnieuw klachten kreeg. Daarnaast is die overgang héél erg voor je lijf en geestelijke gezondheid en dus hebben we besloten dáár niet meer aan te beginnen.
De Endometriose brengt naast pijnklachten nog iets met zich mee: onvruchtbaarheid. Door de cystes worden de eierstokken aangetast en door het weghalen van de cystes worden ze beschadigd. Dit betekend dat er na elke operatie minder eitjes overblijven. Ook zou door de verklevingen niet altijd alles op de goede plaats zitten waardoor een eisprong dus niet gegarandeerd 'raak' is.

Gelukkig was dit in 2007 (na 2 operaties en 1 ronde overgang) wél zo en hebben we op 13 april 2008 een prachtige dochter gekregen die we Hannah hebben genoemd (dit betekend God geeft uit genade). Na haar geboorte wilden we graag opnieuw zwanger worden maar dit ging helaas niet zo snel als wij hoopten. In 2010 en 2013 ben ik opnieuw geopereerd om verklevingen en cystes weg te halen.
In 2010 werd ik ook opnieuw voor de laatste keer in de overgang gebracht.
In 2012 hebben we ook een aantal dingen bij Freddy laten testen. Bij hem bleken een aantal hormonen laag normaal te scoren. Dit is dus binnen de norm, maar wel aan de lage kant. En helaas was dit ook te zien in zijn zaad. Maar 2,5 mljn levende zaadjes waar het normaal wel 17 miljoen hoort te zijn. Maar de arts zag geen mogelijkheden om hem hiermee te helpen dus kregen we de keus: hopen op een zwangerschap mét of zónder IVF. Wij kozen niet voor IVF. Want mét of zónder IVF: God heeft IVF niet nodig om ons te geven wat Hij ons wíl geven.
Daarnaast staan we niet achter de manier waarop IVF ontwikkeld wordt en geloven we niet dat het Gods wil is dat er bevruchte eitjes (dus kinderen in wording) in een vriescel liggen te wachten en soms na lang wachten vernietigd worden.
In 2015 voelden we ons eindelijk zover dat je kon zeggen dat ons gezin gesetteld was. We hadden een prachtige dochter, een hond en een kat en een hoop liefde voor elkaar. We hebben toen langzamerhand alle babyspullen op Marktplaats gezet, want het stond onderhand wel in de weg ook. Ons leven was goed zo en we waren de koning te rijk met al 1 kind als je beseft dat de arts ons een kans van 1% gaf dat we nog eens zwanger zouden worden.

Uiteraard doet God de dingen die een mens voor onmogelijk houd! Want op 3 december 2015 mochten wij Nathan in ons gezin verwelkomen. Ook zijn naam betekend God geeft uit genade.
Hoe kan het ook anders dat God ons dit tweede wonder gaf. We zijn en waren enorm dankbaar voor dit prachtige geschenk. We konden niet verwachten dat er nog eens een wonder zou gebeuren toch? Maar een broertje of zusje voor Nathan zou betekenen dat hij niet meer de enige zou zijn in zijn 'generatie'. Tegen de tijd dat hij naar de basisschool gaat, gaat zijn grote zus naar de middelbare school. En tussen hem en zijn jongste neef zit ook al 6 jaar!
We konden er alleen maar op hopen en om bidden. Dat is dan ook precies wat we gedaan hebben.
En ook de reden dat je dit blog leest!