maandag 18 november 2019

8 maanden zwanger!

Nee! is het heus?
Nog maar 1 maandje en dan kunnen we al de ouders zijn van 4! kinderen!
Of deze kleine blijft gewoon even zitten tot in het nieuwe jaar ofzo...

Zo heb je tenminste je handen vrij tijdens het snacken!

Op 21 okt ging ik naar de verloskundige. Mijn bloeddruk was 110 om 60 dus dat is netjes en eigenlijk weer normaal. Omdat ik me wel enorm uitgeput voel heb ik toch even bloedgeprikt voor IJzer en schildklier. Die waardes van de schildklier waren op het randje. Maar ik besloot eerst te stoppen met de keltisch zeezout. Dit bevat ook jodium en kan dus effect hebben op de schildklier. Mijn HB was wat naar beneden maar nog steeds boven de 7 dus wel goed.

Het was een week lang herfstvakantie dus een week lang Hannah de hele dag over de vloer.
We besloten als familie geen sinterklaas te vieren dus had ik voor die vakantie mooi de cadeautjes van 5 dec uit de kast getrokken en waren ze helemaal happy met een nieuwe kleikoffer!
En zelfs Hannah heeft zich daar prima mee vermaakt!

Ik ging voorlopig voor het laatst naar de kapper. Ze heeft het lekker kort geknipt en ook maar even met de uitdunschaar want ik schijn nu toch wel heel erg slag erin te hebben en dan gaan de laagjes naar buiten krullen en loop ik constant met uilenoortjes rond...
Bovendien vierde ik ook nog mijn 37e verjaardag en wilde ik er dan weer netjes gekapt bij zitten.

We hebben een nieuwe digitale foto en film camera gekocht en daar heb ik een financiële bijdrage voor gekregen. De oude was wel te repareren maar voor 3/4 van de aankoopprijs....
Dus maar een nieuwe en meteen gekeken naar de minpunten van de oude en nu hopelijk een betere variant. Al zit hij voor ons nog in de testfase hij doet het tot nu toe prima!

Ik ging op 13 nov weer naar de verloskundige. Ja ik mag vanaf nu elke 2 weken maar had deze nog een extra week weten uit te stellen. Ik ga nu maar braaf elke 2 weken.
Bloeddruk was 115 om 65 dus hij gaat rustig omhoog ook al neem ik geen zout meer.
Ik ga toch maar weer bloedprikken, maar dan voor een uitgebreid beeld van het ijzer en nog wat vitamines. Dat mocht ik vanmorgen nuchter doen want voedingsstoffen kunnen invloed hebben op je ijzer gehalte.... Het is me gelukt maar vraag me niet hoe!

En ja hoor afgelopen maand kwam ik er eindelijk aan toe: wassen!
En ja dat doe ik normaal ook wel gewoon, maar dit keer waren het wasjes voor de baby!
Dus nu liggen de lakentjes, dekentjes, doeken en kleertjes lekker fris gewassen in de kast.
Alleen de wollen dekens hangen nog lekker buiten te luchten.
Op de foto zie je bijna alles wat ik in maat 56 aan kleertjes heb. Op zich niet veel, maar dat hoeft ook niet. Als het weer zo'n grote baby wordt als Nathan dan is deze maat zó de kast weer uit.
Dus ik zal ook de volgende maat maar alvast wassen, want die heeft ook ruim 2 jaar op zolder gestaan. Even opfrissen is dan wel wenselijk!


En dan kwamen we weer aan het laatste deel van deze update: de buik!

Sinds afgelopen maand ben ik 3 kilo aangekomen en 5 cm in omvang.
Officieel het meeste gewicht aangekomen van alle zwangerschappen tot de 8e maand.
Bij Nathan was ik in totaal 21,5 kilo aangekomen en nu zit ik nog 'maar' op 18,7.
Toen was ik ook al dikker, wel 117 cm en uiteindelijk zelfs 122 cm!
Dus we hebben nog even te gaan... hoewel het me nu écht al enorm in de weg zit, maar blijf nog maar lekker even een maandje zitten hoor klein boefie!
Vol verwachting zien we uit naar de geboorte van ons 4e Godswonder.


vrijdag 18 oktober 2019

7 maanden

Hoera! Weer een maand voorbij.

En best wel een drukke maand!

Aan het begin werd ik meteen even goed ziek.
Mijn gezin had me even aangestoken. Eerst was Freddy de pineut, toen Nathan en Elisa en toen kwam Hannah ziek thuis. En dus heb ik daarna eens een hele zaterdag in bed doorgebracht. En toen maar weer langzaamaan weer herstellen...

Controle bij de verloskundige was goed. Bloeddruk nog steeds 100/60 dus al dat extra zout doet niks voor mijn bloeddruk maar ik voel me er in elk geval wel beter door.
Verloskundige in opleiding vroeg of ik de baby nog voelde. Erg weinig maar wel regelmatig. Ik legde uit dat ik dan even wiebelde en porde en dat de baby dan even komt bovendrijven...
Dus zij onderzocht mijn buik op de ligging van de baarmoeder en toen kwam de baby inderdaad even bovendrijven. Lang genoeg om de hartslag op te zoeken met de doppler en toen was de baby weer verdwenen. Lekker achterin in het vertrouwde holletje zeg maar.

Inmiddels is de baby wel wat vaker te voelen. Maar de baby wordt groter en de baarmoeder niet zoveel groter meer plus dat er ook steeds minder vruchtwater is. Ook drukt de baby zich steeds vaker klem in mijn bekken en duwt dan de kont naar buiten. Dat rekt mijn buik op en voelt eigenlijk wel zo vervelend dat het zelfs zeer doet. Dan aai ik maar lief over dat kontje en meestal draait het dan snel weer weg, anders por ik even...

Ik ben weer eens bij de chiropractor geweest en hij noemde me een flexibele zwangere!
Hij was ook zo klaar met rechtzetten trouwens en het deed amper zeer. Goed teken!
Inmiddels heb ik wel meer last van rug, nek en schouders maar dat is te verwachten zo tegen het einde... 28 november heb ik weer een afspraak, dat is dan de laatste voor de bevalling, tenzij ik het eerder nog een keer nodig vind.

Ik kreeg weer nieuwe steunkousen aangemeten en mijn benen waren niet eens dikker dan vorig jaar.
Ik kreeg zelfs de complimenten dat mijn huid er zo gezond uit ziet én dat ik voor ik zwanger was nog zoveel was afgevallen. Dat is alleen maar positief gelukkig. Mochten mijn benen dus wel nog dikker worden (of voornamelijk mijn enkels en voeten) dan kan ik er voor kiezen mijn oude kousen te blijven dragen tot na de bevalling. De nieuwe zouden wel eens te strak kunnen zitten dan.

Aanstaande maandag ga ik weer voor controle naar de verloskundige. Dan kunnen we vast het hartje van de baby weer horen, daar kijk ik altijd wel erg naar uit.

Maar nu weer even de dikke buik foto. Niet in omvang gegroeid en gelukkig minder in gewicht dan ik gedacht had. Nog géén 2 kilo. We zullen eens zien of ik de 84 kilo ga halen. Dat is het zwaarste gewicht wat ik woog toen ik zwanger was.



Maar voor nu gaan we weer genieten van wat de komende maand ons brengt.
En eens wat voorbereidingen treffen voor de komst van de kleine....

woensdag 18 september 2019

6 maanden

Zeg! al weer een half jaar zwanger! Dus weer tijd voor een blogje.

Na een controle bij de verloskundige bleek mijn bloeddruk amper omhoog te zijn gegaan dus ik mocht nog meer keltisch zeezout nemen! (sole dus ik eet geen lepels puur zout hoor!)
En toen ik dat deed voelde ik me eindelijk weer een beetje beter.
Alsof je ontdooit ofzo, ik was gewoon niet mezelf en nergens toe in staat.
Gelukkig helpt het nu voldoende, áls ik het maar niet vergeet. Dus 3x per dag en vooral die in de avond NIET vergeten. Dat merk ik dan in de ochtend....

Nu de temperaturen weer zijn gedaald gaat het ook weer wat beter met het vocht vasthouden gelukkig. Mijn ringen kunnen weer om mijn vingers én mijn voeten zijn niet meer zo dik.
Dat is ook wel prettig want het doet ook gewoon zeer anders!
Slapen gaat ook weer beter, ik slaap soms zelfs in 1 ruk door tot half 6! Eh dat is alleen niet zo handig want dan moet ik zó nodig plassen dat ik dus amper mijn bed uit kom van de buikpijn....
Ik weiger er echter mijn wekker voor te zetten hoor!

Na de vakantie nam Elisa de waterpokken mee naar huis! En ja daar was ik wel blij om, want nu hadden we die al weer gehad vóór de baby geboren was. Het is ook zo sneu als een baby waterpokken krijgt, ze hebben er vaak enorm last van én moeten het dan na het 2e jaar nóg een keer meemaken! Afijn, Elisa zag er dus een week uit als een krentenbol, ze had er verrassend weinig last van. Maar Nathan had niks! En daar baalde hij van.... en wij hadden gezegd, goed knuffelen met Elisa dan krijg je ze vanzelf. Incubatietijd duurt 2 weken dus als je over 2 weken niks hebt dan krijg je ze misschien niet. En ja hoor, 2 weken later niks... dag later was het bij Nathan óók prijs!
Nu hebben zij het beiden ook gehad en heb ik van hun kant niks te vrezen voor de baby straks.

En die baby, ja die zit nog goed verstopt hoor! Soms vraagt Elisa wel of ze de baby mag zien en dan trekt ze mijn shirt omhoog. Nathan komt wel eens de baby kietelen en port dan wat in mijn buik.
Maar écht weten hoe of wat dat is lastig voor hen beiden.
We kijken nog steeds elke maandag een nieuw weekfilmpje en dan zien ze een animatie van hoe de baby er ongeveer uitziet. Ook horen we dan hoe groot ongeveer en dat meten we dan weer even op. Dan weet Nathan hoe lang zoveel centimeter nu écht is. Bijvoorbeeld zo lang als zijn onderarm óf mijn onderarm.

Nu ik weer wat meer energie hebt wordt het ook wel eens tijd om wat meer voorbereidingen te treffen. Zoals de geboortekaartjes klaarmaken. Of eh een meisjesnaam uitkiezen! De babyuitzet uitzoeken op wat we direct nodig hebben en wat later. En zo... Er is nu ook geen babykamer die ik kan inrichten/voorbereiden en hoe leuk me dat ook wél lijkt, scheelt het me ook wel weer werk!
Ik heb al wel een hele berg cadeau's voor Nathan zijn verjaardag én 5 december. En die wil ik ook op tijd klaar en ingepakt hebben. Dus dat komt daar dan weer voor in de plaats.
En als dat klaar is kunnen we weer wachten tot de kleine zich aandient! Maar nu eerst tijd voor actie dus.

Maar nú eerst nog even een buikfoto.


Dat is alweer een serieus dikke buik geworden zo!
Al had ik al snel het idee dat ik heel erg zwanger leek... 
maar het kan nog erger want ik ben nog 'maar' 110 cm in omvang.
Ik heb ook weer een buikenshow georganiseerd.
Altijd leuk om de verschillen eens te zien.
Ook hoe die buiken er verschillend uitzien is grappig.



En ik ben nu dus nog niet eens het meest bijgekomen in gewicht óf omvang.
Valt me dus weer reuze mee omdat ik nu dus wel zwaarder ben dan bij de 3 vorige zwangerschappen.
Maar ik hoop toch wel dat ik niet zwaarder wordt dan 85 kilo hoor! 
Dan was bij de vorige 3 het maximum en dat is zwaar genoeg!

Ik heb nu al moeite om aan het einde van de dag de trap op te komen.
Dan kom ik hijgend boven aan. Ik loop wel vaker de trap op en af, maar dat gaat echt
op een slakkengangetje maar aan het einde van de dag is de koek op!

Voor nu genieten we weer van die dikke buik.
De bewegingen zijn nu van buiten goed te voelen, hoewel het nog steeds erg rustig is daar binnen.
Af en toe steekt er ineens een lijf uit en dan roep ik : verkeerde uitgang! 
en probeer wat terug te duwen. Wat dan weer wat schopjes en duwtjes oplevert.
Voor nu heb ik eigenlijk geen last van serieuze kwaaltjes, behalve dan de lage bloeddruk.
En dat is wel zo prettig! Nu maar hopen dat dat ook zo blijft!
En aanstaande maandag hopen we weer op een goede controle bij de verloskundige.

Hoe het ook zij, het is ook nu weer bijzonder om mee te maken dat God een leven schept in mij.
En nieuw persoon mag onder Zijn zorg groeien in mijn buik.
Onbeschrijfelijk mooi...

zondag 18 augustus 2019

5 maanden zwanger

Zo vliegt de tijd en zijn we al weer een maandje verder!
Afgelopen 2 weken waren we lekker op vakantie!
Foto's en filmpjes staan hier in een album.
Maar eerst de afgelopen maand natuurlijk.

Was net de hitte voorbij, kreeg ik dikke vingers.
Snel de ringen af, want als het wéér heet zou worden dan zou het niet goed gaan denk ik!

Het slapen gaat moeizaam. Het liefst half op mijn rug, half op mijn zij.
En dat is een beetje lastig maar met kussend ed lukt het wel.
Maar écht goed slapen is voorlopig niet aan de orde.

Mijn onderbenen beginnen te knellen in de steunkousen. Dus ik MOET echt vaker met de benen omhoog... maar zie dat maar eens voor elkaar te krijgen met kleine kinderen in huis.. haha!
Ik doe mijn best na het avondeten echt de beentjes omhoog te doen en niks meer te doen.
Meestal werkt dat en gaat het goed.

Op 30 juli had ik weer een controle bij de verloskundige.
En daar bleek ik een lage bloeddruk te hebben, geen wonder dat ik me niet goed voelde!
Ik heb snel keltisch zeezout besteld en heb daar Sole van gemaakt (zie hier).
Elke dag twee lepeltjes oplossen in een glas water en dat werkt gelukkig.

Op 2 augustus hadden we de 20 weken echo.
Prachtig om het leven in mijn buik zo uitgebreid te kunnen bekijken.
Al is het de 4e keer, ik heb er weer enorm van genoten en was enorm opgelucht dat alles ok was!
Hier lees je er meer over en staan ook foto's en het filmpje!

Een rustige baby dus. Inmiddels is het wel te voelen van buiten, maar dan moet je weten wáár je de hand moet houden. En verder voel ik vooral veel... vruchtwater haha!
We zullen zien hoe rustig de baby blijft de rest van de zwangerschap... én daarna!

En dat was het wel van afgelopen maand.
Hier nog even de buikfoto van vandaag.
Uiteraard weer gewogen en gemeten.
Volgende maand meer!


vrijdag 2 augustus 2019

20 weken echo

Vandaag mochten we een uitgebreid kijkje nemen in mijn buik. We hebben de baby die daar groeit van top tot teen en van binnen en buiten gezien. Zo mooi hoe dat nu kán!

Zover als we dat nu kunnen zien is alles in orde met de baby. En dat is fijn om te horen. Maar hoe dan ook, de groei van de baby en alles van de zwangerschap is in Gods hand, en dat is een nog fijnere gedachte!

De metingen aan dat de zwangerschap ongeveer 19 weken en een paar dagen onderweg is. En dat klopt dan wel met de uitgerekende datum van 23 december 2019. Ook blijkt dit een heel gemiddeld kind.

En verder heel relaxed, want het lag enorm rustig. Er blijkt ook geen voorliggende placenta te zijn. Deze zit rechtsonderin!
Maar omdat de baby zijwaarts ligt, schopt het dus niet tegen mijn buikwand máár in de ruimte. Dus dan voel je niet veel.

Hier komen de foto's die we meekregen. 



Er werd weer een poging gedaan tot 3D echo.
En juist toen draaide de baby zich om en schurkte zich tegen de onderkant aan.
Weg beeld haha! 



Ze doen schandalig tekort aan alles wat we zagen maar er is ook zoveel bekeken!
Daarom ook een filmpje.

Het hoofdje met de mond, vol tandjes in aangroei, kaak (liep goed) en verhemelte was dicht.
De kleine hersenen, waren groot genoeg.
De borstkas met het hart (4 hartkamers met goed sluitende kleppen) en de hoofdslagaders (liepen de goede kant op).
De onderbuik met het middenrif, de maag (zat een klein beetje in), de galblaas, de beide nieren, de lever, de darmen en de blaas (was vol).
De ruggengraat (liep mooi recht en regelmatig) met het huidje eroverheen (dus geen open ruggetje).
De beentjes en armpjes (goede lengte),
handjes en voetjes (met 10 vingers en 10 teentjes).
De navelstreng met drie vaten en de placenta.
We hebben ook kunnen zien waar de navelstreng in het buikje komt en waar die aan de placenta vast zat.
En dan ben ik vast nog vergeten te vermelden...
Kortom, alles zit erop, erin en er aan!

Onvoorstelbaar wonderlijk gedaan!
Heer, hoe heerlijk is uw naam!




donderdag 18 juli 2019

4 maanden zwanger!

4 maanden zwanger al weer!
De tijd vliegt, ok soms ook niet!
Want écht topfit voel ik me niet, ook al is het eerste trimester voorbij.
De misselijkheid is gelukkig écht over nu, daar ben ik enorm blij mee!
Ik zit nu wel snel vol. Dus als ik dan bere-honger heb... zit ik halverwege mijn bord al weer vol!
Kleinere porties eten dus maar.


We hebben er ook weer een controle bij de verloskundige op zitten.
Mijn HB was nog niet gecontroleerd en die bleek 8,6!
Dat is vrij hoog voor een zwangere vrouw, niet té hoog hoor.
Mijn bloeddruk was 110/65, wat ook normaal is bij mij.
Alles in orde dus!
Ook heeft de dame in opleiding even snel een echo gemaakt.
De baby wilde NIET draaien dus hebben we voor het hartje maar even het geluid aan gezet.
En wat is dat toch altijd weer een heerlijk ritme.
Omdat ik nog steeds niet veel beweging voelde heeft ze even gecontroleerd waar de placenta ligt.
En ja hoor, aan de voorkant, net als bij de vorige zwangerschap.
Dat betekend dus dat ik minder beweging voel.
En hopelijk betekend dit ook dat de lever niet klem zal zitten.
Maar resultaten uit het verleden... haha!

Ik heb in Groningen 'even' een paar babydozen gescoord.
De doos van Babydump en Prénatal.
Ook had ik bij de verloskundige een tasje met inhoud gekregen.
Uiteraard ligt het meeste al weer bij het oud papier.
En de rest zit in een doos allemaal bij elkaar.

Ik kijk nu elke week op maandag een filmpje die past bij de lengte van de zwangerschap.
Nathan kijkt er telkens weer naar uit.
Ook kijken we dan in een app hoe groot de baby is en wat er dan net zo groot is.
Een kanarie bijvoorbeeld, of een stronkje witlof haha!
Het is wel leuk, dan heb je zelf ook wat meer visueel hoe groot de baby nu écht is.

Inmiddels voel ik al regelmatig wat gerommel in mijn buik.
Hier en daar een plopje aan de rand van mijn buik óf een trap in mijn kruis.
Gelukkig is die trap nog niet zo hard!

De volgende controle staat gepland op 1 augustus en de 20 weken echo op 2 augustus.
En als klap op de vuurpijl gaan we 3 augustus op vakantie.
Ik hoop dus dat ik in elk geval de 20 weken echo met jullie kan delen vóór we op vakantie gaan.
Dus tot de volgende keer!

zondag 23 juni 2019

3 maanden zwanger!

Ja, bij de andere keren was ik al lang en breed elke week aan het bloggen, maar deze keer lukte me dat niet. Maar inmiddels is écht het eerste trimester al voorbij en ben ik gewoon 3 maanden zwanger!
Tijd dus voor een rij buikenfoto's, want we lopen achter...


En dan doe ik het meteen goed en laat direct van alle zwangerschappen de foto's zien.
Kunnen we even vergelijken toch?
En ja het is wel duidelijk dat écht élke zwangerschap anders is. Ook met betrekking tot de buik!
Maar ook met betrekking tot de kwaaltjes.
Ik heb me nu verre van gezellig en lekker gevoeld. Het begon uiteraard eerst met de buikpijn.
De lage banden werden opgerekt en dat voelde niet als menstruatiepijn. Ik wíst dus dat ik zwanger was, hoewel de 1e test nog negatief was.
De pijn ging later gelukkig over want we gingen 3 dagen rondhangen in de Efteling!
Wat er uiteraard ook was, en nog is ook, is de moeheid. Moe, sjaggo, futloos. Blegh!
En tel daar bovenop dan even 24 uur per dag misselijk en de misére is compleet!
Ondanks de beschuitjes op bed bleef het de hele dag hangen. Maar mét de beschuitjes kon ik in elk geval douchen en aankleden voor ik naar beneden ging voor het échte ontbijt.
Het was dus even lastig om écht te genieten. Langzaamaan is de misselijkheid nu weggezakt.
Daarvoor in de plaats zit ik nu snel vol en áls ik trek heb moet ik wél direct gaan eten.
Ik heb nog steeds niet specifiek ergens trek in. Eten op zich trekt me ook niet, maar als ik nu eet vind ik het tegenwoordig weer lekker. Dát scheelt ook enorm!

Ondanks dat alles ben ik dus echt wel enorm uitgedijt... sinds week 10 draag ik al zwangerschapsbroeken en ook mijn gewone shirts heb ik maar opgeborgen...
Ik was in januari begonnen aan intervalvasten. Dan eet je 8 uur per dag wel en 16 uur per dag niet.
Het was even wennen maar ik voelde me er al snel zeer prettig bij. En ik viel ook nog de laatste paar kilo af. Op een gegeven moment bleef ik afvallen terwijl ik wel genoeg at... toen mijn schildklier ook stress kreeg ben ik een poging gaan doen om weer te ontbijten. Maar dat viel niet zo lekker.
En toen bleek ik dus zwanger! Tja....
Omdat ik dus was afgevallen én was gestopt met het intervalvasten nam ik snel in omvang toe en viel het dus op... maar toen mochten we het mooie nieuws al vertellen gelukkig!

Toen hebben we Freddy nog een tijdje geplaagd met dat het er ook wel eens 3 konden zijn...
De gedachte eraan bezorgde ons wel wat hoofdpijn, maar bij de echo bleek er écht maar 1 baby in de buik te zitten. Die eerste echo was trouwens op 13 mei 2019, onze 14e trouwdag! Dat vond de verloskundige ook een leuke datum, alleen was ze in de war met de dag van de week en dus was de afspraak niet goed... Gelukkig konden we wel terecht voor een echo....

En ook bij de termijnecho was er 1 baby te zien. We noemen de baby nu duimelot de 4e. Je kon op de bewegende beelden duidelijk zien dat er geduimd werd! Zo leuk om te zien.

Na die echo ben ik meteen de HEMA in gedoken op zoek naar een eerste pakje. Via de whatsapp heb ik om de mening van Freddy gevraagd en we kwamen er niet uit wat we nu het leukste setje vonden...
Dus nam ik ze beide mee en nu kunnen we gaan dobbelen denk ik...

Op moederdag kreeg ik ook nog 2 setjes, deze keer in maat 62.
Het rechtse setje van Hannah, betaald van haar zakgeld, en het linkse setje van mijn moeder.
1 van de neven riep meteen dat die laatste een toffe peer was... dat zal blijven hangen denk ik!

Van tante Anneke kregen we een mooie slab. Hoe kon het ook anders als je bij de Politie werkt!


Zo heeft de baby straks ook weer volop nieuwe kleding om in te pronken. Al is dat eigenlijk ook niet echt nodig. Ik heb alle babykleding op maat in een grote banenendoos gedaan (het zat eerst in kleine doosjes die niet handig stapelden) en ik blijk genoeg kleding op voorraad te hebben voor zowel een meid als een jongen. Dus we zullen zien wát het dan is.

Vanwege de buik krijg ik hier thuis al het woord dikke naar mijn hoofd geslingerd. Want eenmaal in een positiebroek en shirt gepropt heb ik echt al een fiks babybuikje. Als je kijkt naar de vorm lijk ik echt al 4 of 5 maanden ver. Maar ach, dan is er genoeg vetreserve denk ik maar! We zullen eens zien hoever ik deze keer eindig!

De volgende echo is op 2 augustus, de 20 wekenecho. We zien er nu al naar uit!
We zijn benieuwd wat er dan allemaal te zien is. Ook bij een 4e kindje is alles nog steeds zó wonderlijk om te aanschouwen. Onvoorstelbaar wonderlijk gedaan, Heer hoe heerlijk is uw naam!